(Moita desta información está
sacada da www
Asociación de Amigos del Burro
e ampliacións con datos doutras links da rede)
Volver a datos
do burro fariñeiro.
Ver
características:
Zamorano-Leonés:

A raza asnal zamorano-leonesa ocupaba a principios de século
toda a provincia de Zamora e o Norte de Salamanca. Actualmente, salvo
algún exemplar aislado, está nas comarcas zamoranas de Carballeda,
Aliste, Alba e Sayago. Os mellores exemplares están na área de San
Vitero - Pina - Almaráz.
Foi orixinaria a partir do Equus asinus europeus na zona
xeográfica delimitada pola Cordillera Cantábrica e os ríos Cea e Orbigo,
de onde posteriomente extendeuse polas dúas Castillas. O seu importante
pasado como animal de carga e tracción non salvou a esta raza do
progreso tecnolóxico.

Caracterízase pola cor escura da súa capa, a súa voluminosa cabeza e
un abondoso pelaxe en todo o seu corpo. O seu censo redúcese a varios
exemplares de pura raza.
Da www Trofeo_caballo, está sacado este pequeno resumen: (http://www.trofeocaballo.wanadoo.es/trofeocaballo/html/carticulos/47470_1.html)
|
El
patrón racial
La cabeza del burro castellano es
grande y alargada, más pequeña en el caso de las hembras y
con una amplia nuca. Las orejas son grandes y anchas, su
hocico tiene el chaflán característico y cuenta con una
potente mandíbula inferior de canal amplio. El burro de
Castilla tiene un cuello corto, recto y musculoso, aunque
una vez más es más fino en las hembras. Su tronco es
moderadamente corto, con una cruz poco destacada y una grupa
elevada, oblicua o almendrada, mientras que el pecho es
alto, ancho y profundo. Sus patas son gruesas y están
pobladas de abundante pelo, con unos cascos anchos y bien
desarrollados. La capa predominante es la negra degradada
hasta convertirse en plateada en las cercanías de la nariz,
alrededor de los ojos, axilas, parte inferior del pecho y
cara de las nalgas, bragadas y bajo vientre. Tiene un gran
desarrollo capilar-lanar que le otorga una particular
fisonomía. El desarrollo del burro Zamorano-Leonés está
actualmente controlado por su propio Libro Genealógico, que
gestiona la Junta de Castilla y León desde hace seis años.
Esto, sin duda, ha supuesto un gran impulso para el sector y
para la raza, que camina desgraciadamente hacia la
extinción. Jesús de Gabriel, presidente de la Asociación de
Criadores de Burros Zamorano-Leonés (ASZAL), no puede ser
más tajante: “Esta raza corre peligro actualmente y por esto
está correctamente declarado animal en peligro de
extinción”. |
Entre os seus problemas actuais, figuran os cambios de usos e
costumes, ligados á modernización das explotacións agrarias; a falta de
campañas de educación e valoración da raza e os problemas
socioeconómicos agrarios globais: envellecemento, reducción da población
activa, emigración...
Volver
---0---
Andaluz:

O burro andaluz-cordobés, procedente do
Equus asinus somalensis, orixinario de Egipto, e influido por el
Equus asinus taeniopus e que llegou a Península polo Norte de Africa,
foi introducido en Andalucía fai máis de tres mil anos.
|
El
patrón racial
Son individuos
de gran alzada tanto en machos (160 cm) como nas femias (150 cm). De
conformación armónica e robusta, presentan un perfil subconvexo, cuello
musculoso, a cruz alta , o tronco cilíndrico e grupa redondeada. A capa
característica é a torda clara (rucio), rodada e con pelo fino,
suave e corto.
Son también de más peso que el catalán. El macho
puede llegar a pesar 350 kg.
El temperamento es tranquilo y apacible.
Muy buen trabajador.
|

O temperamento é tranquilo e apacible, e dispón dunha
notable enerxía e gran resistencia. Está moi aclimatado á calor e á escaseza de auga.

Na actualidade non hai máis de 300 exemplares.
Volver
---0---
Catalán

A raza catalana
tamén ten a súa orixen no Equus asinus europeus.
|
El
patrón racial
Su área de origen es en
Cataluña, en concreto en las provincias de Gerona, Barcelona
y Lérida. Done hay más censados es en las comarcas de
Berguedá y Girona. Se trata de un animal e aspecto más
longilíneo y de mayor alzada (1,60 m) que el asno
Zamorano-leones. Las hembras son un poco más pequeñas sobre
20 cms. menos en la cruz. Es cóncavo e hipermétrico, con
cabeza pesada y frente amplia. Los ojos son expresivos. Los
maxilares fuertes y el hocico ensanchado. El cuello es
robusto y flexible. La cruz destacada le da un aire erguido.
Gran amplitud de pecho con costillares largos y vientre
recogido. La cola presenta un abundante mechón terminal y es
de inserción baja. La capa es similar al asno anterior es
decir que va del rojizo al negro azabache. A veces con
degradaciones en axilas, nalgas y extremidades. Se trata de
un animal con un gran vigor y carácter. Su Libro genealógico
empezó a finales del siglo XIX. En su origen parece haber
intervenido el garañón de Poiteu. A su vez el asno
catalán habría contribuido a formar razas como el
Mallorquín. |

O tronco é o máis alargado e a pelaxe é
de tonalidade oscura.

Burro catalán.

Actualmente xa hai ata
pegatinas para potenciar este burro catalán; o peor é que moitas
delas son para situar o burro catalán frente o touro español, e
algunhas son de moi mal gusto...para o touro claro....
Abunda bastante.
---0---
Volver
Burro de las Encartaciones:

O seu orixen, está nas Encartaciones de Bizkaia inda que
pódense atopar exemplares no Noroeste de Alava.
Este burro é máis pequeno que os outros. De feito non supera os
120 cms na súa cruz.Ten tamén as orellas moito máis pequenas.
|
El
patrón racial
Son asnos
de pequeño tamaño (no supera los 120 cm. de alzada a la
cruz), proporcionados y equilibrados. El color de la
capa es castaño y negro pudiendo presentar listón oscuro
en escápulas y columna vertebral. Hay degradaciones de
color alrededor del hocico, zonas alrededor de los ojos,
axilas, vientre y bragadas. Poseen orejas menudas y
cascos pequeños. Existe un proyecto de creación de una
reserva de esta especie en el municipio vizcaino de
Gordexola. Desde 1996 funciona la Asociación ADEBUEN
(Asociación para la Defensa del Burro de Las
Encartaciones).
www.nekanet.net/
razas/asno_c.htm |

Burro ou Asno das Encartaciones.
Actualmente fálase de que está en peligro de
desaparición. Sobre 100 machos e 100 femias.

Cor marrón escura e orellas pequenas.
Fotografías neste link:
Ver este link.
Tamén este outro:
www.nekanet.net/ razas/asno_c.htm
---0---
Volver
Burro Majorero:

Fotografía de José
María de Felipe y Cruz. Tefía (Fuerteventura). Os burros
majoreros están hoxe en Fuerteventura a maioría.
|
El
patrón racial
Procedente del Noroeste Africano que se adaptaron a las
Canarias por su adaptabilidad a suelos volcánicos. No son de
gran envergadura (cruz media de 110cm y un peso medio de
100-150kg) y su color de pelo es grisáceo oscuro y claro.
Son animales rústicos y sobrios. Longevos. En 1999 su
población contaba con 350 animales.
La mayoría
están en la isla de Fuerteventura. |
---0---
Volver
Burro Balear:

O burro balear é
moi parecido o catalán.
|
El
patrón racial
Desciende de
la catalana y se ha modificado por el efecto de insularidad.
Sólo hay cuatro hembras y dos machos registrados en 1995.
Hay otros asnos en Baleares que proceden de razas africanas
o andaluzas, pero los auténticos burros baleares es posible
que hayan desaparecido o esté a punto de hacerlo.
Entre 1,40
y 1,50 metros. Un poco más pequeño que el catalán. |
------------------------------------------------
Volver
Nota:
No Catálogo Oficial das razas de gando de España
orden APA/661/2006 de 3 de marzo cita as seguintes razas oficiais en
España de gando asnal :
Asnal:
Andaluza, Asno de las Encartaciones, Balear, Catalana, Majorera y
Zamorano-Leonés.
Sobre ó anterior hai un estudio da Universidade
catalana, onde fala da separación ou diferencias entre as razas catalana
e andaluza, onde dice que a diferencia é grande; non así entre as razas do norte de España,
onde a diferencia é moito menor. Tamén a
raza menorquina e catalana están moi preto.
O estudio está neste link.
http://www.tdx.cesca.es/TDX-1030103-164439/
Volver a datos
do burro fariñeiro.
|