|
Habitat
En Galicia o Quercus robur prefire os terreos
frescos sen grandes secas e por debaixo dos 1000 metros. de altitude.
Hai carballos por toda Galicia sobre todo pola parte das provincias da
Coruña, Lugo na súa parte occidental e todo Pontevedra. En Ourense tamén
na súa parte occidental. De tódolos xeitos cada día á súa distribución
faixe máis irregular debido as talas e os incendios.
O conxunto de carballos en Galicia
chámase Carballeira, dito dotro xeito un lugar poboado de carballos
chámase carballeira, tamén carballal ou touza.
As carballeiras e os
soutos ( que é un lugar poboado de castañeiros)
son do máis típico en Galicia.
Este carballo,
Quercus robur atópase en Galicia ata
os 1000 metros. É bastante común en toda ela pero menos na zona alta da
Provincia de Ourense e Lugo, onde é máis común a variedade Quercus
pyrenaica.
En Galicia hai moitos tipos de Quercos: ilex
( chámase tamén aciñeira, atópase pola zona do Barco de
Valdeorras en Ourense e nas montañas de Ourense e Lugo xunto as de
Zamora e León) ,faginea ( atópase algún
exemplar por Triacastela e Samos e en Ourense en Verín e Xinzo de
Limia; chámase caxigo) , lusitanica ( no monte Pindo , preto de
Carnota, tamén se chama carballo enano), palustris ( carballo dos
pantanos que se atopa preto de Ourense ciudade) , petraea
( de follas máis grandes, vive no Caurel ( Lugo), tamén se
chama carba ou carballo albariño) , pyrenaica
( árbore autóctono, de follas case perennes e vive en
altitudes de ata 1700 m. por exemplo , atópase no invernadeiro en
Ourense, pola zona de Camba chámanlle cerquiño, rebolo ou carballo
negral) ,
rubra ( que é o carballo americano, que se está a usar nas
repoboacións xa que medra moito) , occidentalis (
atópase sobre as zonas das rías galegas. Polo río Sil chega ata o
Bierzo, vese moito polo tanto nos vales fluvais. En galego fálase da sobreira
ou corticeira e tamén do alcornoque, que non é máis que o Quercus
suber L. ou Quercus occidentalis Gay.).
Ver un resumen gráfico dos
tipos de quercos.
As sobreiras e aciñeiras son típicas de
Ourense, no cañón do Sil e chegan ata altura de Castro Caldelas. Hai
moitísimas na zona baixa do río Arnoia (están a cortarse moitas por
mor dunhas minicentrais que se están facendo na zona...)
Todos eles están perfectamente descritos e
documentados no libro Guia das
árbores de Galicia de Henrique Niño
Ricoi e
Carlos Silvar.
De todos eles o máis común é o descrito nesta
ficha.
 Volver a
características
|
Saír.
