Cobitis victoriae. Barbela do Miño. Lamprehuela.

Cobitis granoei, moi parecida a Barbela do Miño, por non decir que é igual.

Entre 4 e 10 cms. Vive sobre os fondos de area e lodo, a boca tena rodeada de barbillóns carnosos. Atópasen no baixo Miño.

Este peixe non é citado na inventariación piscícola dos ríos galegos, que si cita a Colmilleja (Cobitis calderoni) , que é moi parecida e que o parecer habita no río Tea.

Sí,  foi atopada en lugares do río Miño por Estanislao F. de la Cigoña e José Manuel Oujo, 1996 e 1999.

Características.

salir.jpg (922 bytes) Saír.                   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

A BARBELA DO MIÑO.

Barbela de río.

 

Barbela do Miño.

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Distribución en Galicia.

Cobitis granoei, moi parecida a Barbela do Miño, por non decir que é igual.

BARBELA DO MIÑO

A Barbela está limitada o Baixo Miño, según algúns autores.

No libro "Inventariación piscícola de los ríos gallegos" publicado pola Xunta de Galicia non está nin referenciada. Figura outra Cobitis que aparece no río Tea...

Recentemente atopo un traballo maravilloso no libro "Fauna das augas galegas" de Estanislao F. de la Cigoña e José Manuel Oujo no que describen a localización en varios lugares: na Lagoa dos Peixes de Caldelas (Tui), no regato de Baldráns e na desembocadura do río Tea en Salvaterra do Miño.

A verdade é que esté peixe está a punto de desaparecer no río Miño e os galegos temos pouca ou ningunha idea de que existe.

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

A barbela do Miño: características

 

Barbela do Miño.

Cobitis granoei, moi parecida a Barbela do Miño, por non decir que é igual.

Aclaracións: Nome científico Nome galego
Nome castelán Dimensións Identificación
Habitat Alimentación Distribución en Galicia
Desove Interés Ve-lo dibuxo.
Tipos de cobitis Protección Máis cousas

 

salir.jpg (922 bytes) Saír.     

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aclaracións:

Barbela de río.

Aclaración:  Debido ó raro deste peixe hai un pouco de lío a nivel de bibliografía. Eu vou pasar un pouco, pero convén que o lector se aclare do que quero decir, según unhos autores a Barbela do Miño é a que estou a describir ( Cobites victoriae). O inventario da Xunta nin a cita, fala da Cobitis calderoni e situa no río Tea. No libro "Peces de agua dulce" de Silvio Bruno, que me merece tódolos respetos soio fala en Galicia da Colmilleja que se trata dunha Cobitis taenia que nin é unha nin é outra pero é moi parecida as duas.

Colmilleja. Río Tea. Pontevedra. Fotografía de Martín Mayo.

Cobitis calderoni

Cobitis victoriae

Barbela do Miño.

Cobitis paludica

No libro "Atlas e libro rojo de los peces continentales de España",  soio se cita en Galicia a Cobitis paludica (de Buen 1939) que non é ningunha das anteriores.

Recentemente o libro "Fauna das augas galegas" de Estanislao F. de la Cigoña e José Manuel Oujo, pon luz a esta ficha. No seu traballo describe varios lugares preto do río Miño onde atopou a Barbela do Miño, ou sexa a Cobitis victoriae, que se describe nesta ficha.

Non me estrañaría que a Cobitis calderoni e a Cobitis victoriae foxen a misma ou sinonímias...

Una vez dito esto poño unhas características xerais dun peixe que en moitos lugares está a punto de desaparecer. As características son moi parecidas xa que son da mesma familia.

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nome científico

Nome científico

Cobitis victoriae

Clasificación:

Clase :Actinopterygii

Orden: Cypriniformes

Familia: Cobitae

Especie: Cobitis victoriae

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nome galego

Nome galego:

Cobitis granoei, moi parecida a Barbela do Miño, por non decir que é igual.

Barbela do Miño, lamprehuela.

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nome castelán

Nome castelán:

Barbela do Miño.

Colmilleja, lamprehuela.

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dimensións

Dimensións:

Cobitis granoei, moi parecida a Barbela do Miño, por non decir que é igual.

Bota entre 10-12 centímetros.

É máis grande a femia có macho (6 cms.).

Barbela do Miño, macho e femia, fotografía do libro de Estanislao de la Cigoña e José Manuel Oujo.

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Identificación:

Identificación:

Barbela do Miño.

O dorso é parduzco, pardo verdoso, pardo amarelo, os flancos son máis claros e o ventre branco ou amarelo. Na cabeza hai numerosas manchiñas ocres e una linea obscuro entre o ollo e a boca. A descripción que fai Silvio Bruno das manchiñas do lombo é incríble, merece a pena leelas.

De tódolos xeitos o peixiño non ten problemas de identificación como barbela.

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Alimentación:

Alimentación:

Barbela do Miño.

Aliméntase sobre todo de crustáceos, insectos, rotíferos, lombrices, etc.

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

 

Habitats:

Habitats:

Barbela de río.

Non é un peixe migratorio; é nocturno e sedentario e pasa o día enterrado, a excepción da cabeza, nos sustratos que recubren o fondo acuático onde vive, de noite sale a cazar. Evita as augas profundas e en xeral desplázase en grupos de 5-10 exemplares.

 

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

 

Desove:

Desove:

A freza ten lugar de marzo a agosto, pon ovos de 1mm de diametro e ata 2000 que son depositados nas beiras, en augas máis ben baixas.

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Interés:

Interés:

Barbela de río.

 

Inda que a súa pesca carece de valor comercial, a súa carne é moi boa, si ben algo coriacea. En algúns paises consúmese frita. En moitas zonas véndese vivo para acuarios e como cebo de outros peixes.

Descoñezo totalmente estes pormenores e limítome a copiar do libro antes referenciado e que dende logo recomendo.

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Distribución en Galicia:

Máis cousas sobre a Barbela:

Barbela do Miño, macho e femia, fotografía do libro de Estanislao de la Cigoña e José Manuel Oujo.

Recentemente cae nas miñas mans un libro sensacional "Fauna das augas galegas" de Estanislao F. de la Cigoña e José Manuel Oujo que describen nun artigo as súas capturas da Barbela do Miño en distintos lugares: na Lagoa dos Peixes de Caldelas (Tui)  (18-02-1998) 12 exemplares; No regato de Baldráns en Caldelas de Tui e na desembocadura do río Tea en Salvaterra de Miño.

Está claro que a Barbela do Miño pode localizarse no río Miño, nos Concellos de Tui e Salvaterra do Miño.

Tamén se citan lugares nas illas fluviais de ValenÇa do Miño, polo doutor Carlos Antunes.

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Protección:

Protección:

Barbela do Miño.

Ningunha.

Está abandonado a súa sorte (é a deducción evidente que fago do coñecemento que se ten deste peixe en medios da Consellería de Medio Ambiente, refírome o Inventario xa citado).

Eu penso que e un peixe totalmente descoñecido polo galegos.

A nivel da UICN considérase de baixo risco e non ameazada.

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Outras Cobitis:

Outras cobitis:

O feito é que hai outras cobitis e dende logo moi parecidas, polo tanto non entro na controversia, simplemente me limito a facer un resumen da bibliografía existente no caso:

Cobitis granoei, moi parecida a Barbela do Miño, por non decir que é igual.

Cobitis victoriae. Barbela do Miño. Lamprehuela.

Que situo no baixo Miño.

Colmilleja. Río Tea. Pontevedra. Fotografía de Martín Mayo.

Cobitis calderoni. Barbela . Colmilleja.

Que situamos no río Tea e polo tanto tamén con acceso o río Miño.

Cobitis paludíca.

Tamén a situamos no río Miño.

Esta última tamén se cita en Galicia.

Observar que as tres son moi parecidas.

Recentemente cae nas miñas mans un libro sensacional "Fauna das augas galegas" de Estanislao F. de la Cigoña e José Manuel Oujo que describen nun artigo as súas capturas da Barbela do Miño en distintos lugares: na Lagoa dos Peixes (18-02-1998) 12 exemplares; No regato de Baldráns en Caldelas de Tui e na desembocadura do río Tea en Salvaterra de Miño.

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

Saír.