| Nome
científico |
Nome
científico:
Alosa alosa (Linnaeus 1758).
Clase: actinogterugii
Orden: Clupeiformes
Familia: Clupeidae.
Sabel. (Descoñezo o autor da fotografía)
 Ir a
características
|
| Nome
galego |
Nome galego:
Fotografía Mincn
Sable , tamén savel ( Portugués). Sábalo.
Tamén foi chamado "Cocho do río".
Ir a
características
|
| Nome
castelán |
Nome
castelán:
Sábalo, sábalo del Miño.
Nota: Fotografía Eliseo Alonso, sacada do seu libro
"Pescadores del río Miño" 1989. Mostra un sabel, un peixe que era o
máis importante do río Miño.
Outros nomes
|
Castellano: |
Sábalo |
|
Italiano: |
Cheppione |
|
Francés: |
Slose vraie. Poisson de mai.
Allache |
|
Inglés: |
Allis Shad |
|
Alemán: |
Maifisch |
|
Galego |
Sable, sábalo, cocho de río |
|
Vasco |
Kodaka |
|
Catalán |
Guerxa |
Ir a
características
|
| Dimensións |
Dimensións:
Pode botar ata 83 cms os 10 anos e
4,5 kg. de peso. O
normal son 35-40 cms con un peso de 1 kg. inda que pode botar ata 4,5 kg.
Ir a
características
|
| Identificación: |
Identificación:
Dorso azúl verdoso, azúl crisaceo ou
azúl celeste, flancos e ventre de color branco platexado (as veces con reflexos dourados), 1 mancha negra na marxen superior da fisura
branquial ( seguida as veces por 1-7 manchas negras máis pequenas e
desteñidas).
Normalmente unha mancha grande e visible xusto
onde a apertura branquial. Ollos con párpados adiposos. As escamas
son grandes. Non ten linea lateral. O corpo é moi comprimido
lateralmente e ancho. A aleta caudal é moi característica.
Tamén a linea media ventral forma una
quilla máis ou menos patente. (Pode observarse polo menos nesta
fotografía).
Ten dúas escamas alargadas na base da aleta
caudal que son características típicas das alosas.
Nesta fotografía vese o aspecto xeral do
sable.
A aleta anal ten 21-27 radios, a dorsal 19-21 ,
etc...sigue a descripción... Realmente as descripción de Silvio Bruno
e Stefano Maugeri son incríbles do detalle que dan...merece a pena
velas.
As veces pode ter máis manchas:
Neste caso ten unha moi pronunciada, que é
típica, seguida de sete máis ou menos claras.
Nota: pódese confundir a Alosa alosa (ou sable en galego) có Alosa fallax (sabela ou zamborca en galego), xa que son moi parecidos.
Diferencias sable-sabela.
|
 |
A Alosa alosa, o
sable, é normalmente máis grande, as escamas
máis visibles, a cola é distinta, a liña lateral
inexistente e dende o medio para atrás parece unha
quilla. Presenta normalmente unha soia mancha negra
postopercular, que nesta fotografía se ve perfectamente.
Ten tamén branquispinas moi numerosas entre 85 a 130 e
máis longas que os filamentos branquiais.
|
|
 |
A Alosa fallax, a
sabela ou zamborca, é máis pequena pero máis
robusta. O aspecto é distinto. Ten unha mancha negra na
parte lateral superior do corpo, pero logo
presenta de 5 a 10 machas que disminuen de tamaño o
longo do corpo. Ten tamén branquispinas pero son curtas
e o seu número varia de 30 60, ou sexa que ten a mitade.
|
Ir a
características
|
| Alimentación: |
Alimentación:
Aliméntase sobre todo de crustáceos
pelágicos planctónicos. Tamén non desprecia os peixes pequeniños, así
como pequenos animais...
Ir a
características
|
| Habitats: |
Habitats: 
Viven no mar e soben a desobar os ríos,
son o que se chaman anádromos. En Galicia soio se ven algúns na zona
baixa do río Miño, no Umia e no Navia.
Bueno, rectifico, no río Umia, co
encoro de Caldas e cós últimos desastres de contaminación xa lle poden
decir adeus o savel.
No río Miño únicamente ata Frieira. Pero moi
poucos xa que o encoro de Frieira no lle gusta a esta especie. E non lle
gusta xa que os encoros baixan moito a temperatura da auga,
fundamental para esta especie. Por suposto tamén a contaminación non
anima os sables a desovar no río Miño. Aparte nos encoros non deixan
subir a desovar a esta especie.
En tempos colleuse sabel no río
Miño en Ourense. Casi nada...
Penoso.
Ir a
características
|
| Desove: |
Desove:
A freza ten lugar de febreiro a xuño e en
xeral está precedida dun remonte colectivo de reproductores , os
adultos revelan a súa presencia gracias a axitacións moi visibles na
auga.
O sable pón 50.000 ovos por kilo de
peso.
A temperatura da auga ideal está
entre 17 a 18º cousa sumamente dificil cós encoros, que enfrian
moitísimo a auga do río Miño e outros.
Os ovos, deposítanse sobre o fondo e logo a deriva. Eclosionan o
cabo de 4-5 días. Os novos unha vez que alcanzan unha lonxitude de
8-12 cms, abandonan as augas doces entre os meses de agosto e octubro e
permanecen no mar ata alcanzar 30-40 cms. A continuación suben e volve
a comenzar o ciclo.
Ir a
características
|
| Vese
nos meses: |
Vese nos meses de ...
Na primaveira e no verán víanse a
centos, dicen, na zona de Barbantes- Estación e incluso en Ourense. Eu na miña vida
vín ningún, salvo en fotografía.
Dice o meu amigo e peluqueiro Caride
(decía xa que morreu no 2007, D.E.P. ) , un entendido
da pesca do río Miño (a súa nenez pasouna xunto a Melias e o seu
pai tiña unha barca para pasar o río ) que vía a centos na zona de
Mélias, Barra de Miño e os Peares, denantes de facer os encoros.
Hoxe é unha mágoa xa que non
existen nesas zonas.
Ir a
características
|
| Interés: |
Interés:
A súa carne é de calidade media (son
moito millor o parecer os exemplares de río),
a súa carne véndese fresca, afumada ou seca e tamén se transforma en fariña de
pescado.
Hai xente que dí que o sabel tiña
unha carne exquisita.
Esto será dende logo fora de Galicia.
A súa pesca deportiva ten moita
importancia, por exemplo en Francia.
Ver por este link:
Ver este link.
Ir a
características
|
| Protección: |
Protección:
Ninguna.
Está abandonado a súa sorte.
Eu penso que e un peixe totalmente descoñecido
polo galegos.
Os encoros está clarísimo que desgracian esta
especie. A contaminación tamén lle afecta.
Cando se fan estudios de impacto ambiental non se
ten en conta, pois xa ben...o que se pode estropear nun río cun
encoro ou cunha minicentral... Claro que o progreso... a enerxía...
Pois ben señores, o progreso non está reñido coa
conservación das especies... hai que gastar os cartos... hai que ser
máis respetuoso co mundo... é a nosa vida.
É un peixe que está protexido polo anexo III do
Convenio de Berna . "Especie de fauna protexida".
¡¡¡¡ Pero esto non sirve para nada !!.
Ir a
características
|
| Interés
económico: |
Interés
económico:
O jesuita portugués P. Joaquin da
Silva daba a cifra en 1914 de 100.000 savel anuais.
En 1932 en tres horas e media
pescou un pescador 3.600 sables cun promedio de 3 Kg por peixe.
Na década de 1.920-1.930 capturábanse no
río Miño un promedio de 145.000 exemplares de sabel ó ano.
( Dato
sacado da revista Trofeo Pesca de octubre do 2000 , artículo firmado
por Benigno Elvira, da Universidade complutense de Madrid).
Hoxe, dice Eliseo Alonso no seu
libro sobre o río Miño apenas se pescan na parte española 200 sables.
1989.
En algún lugar o sable tiña por nome o cocho do río, non me
estraña. Por suposto hoxe non é o cocho dos ríos...
No ano 2.000 : as capturas foron prácticamente cero.
Noutros paises como Francia, por exemplo, o Sable move
moito a pesca deportiva.
Ver este link.
Ir a
características
|
| Solucións
para esta especie: |
Solucións para esta especie:
Para a recuperación de esta especie
sería necesario (dice Benigno Elvira) rehabilitar as vías
migratorias, acondicionando as presas con pasos eficaces para o remonte
de reproductores río arriba e para o descenso dos novos cara o
mar. Asimismo, resulta imprescindible a mellora da calidade da auga nos
tramos baixos e nos estuarios.
¡¡¡¡ FENOSA - IBERDROLA TOMEN NOTA!!!.
¡¡¡¡A Consellería de Medio Ambiente, na miña
modesta opinión, debera defender os ríos galegos e non os intereses de
estas empresas, auténticas depredadoras dos ríos galegos!!!! (ano 2001)
O progreso non ten que desfacer a natureza, si o
fai non é progreso.
Ir a
características
|
