Chondrostoma arcasii.  A Vermelliña. (Bermejuela)

Nome científico:

Chondrostoma arcasii ( Steindachner , 1866).

Taxonomía:

Nota: un sinónimo é o Rutilus arcasii.

Ir a características

Nome galego:

Vermelliña , Rañosa. O Rubio. Peixe.

Fotografía de Delgado Saez, J.A.  

Ir a características

Nome castelán:

Bermejuela.

Ir a características

Dimensións:

Talla entre 4,7 e 10,8 cms. É moi pequeniña. Edade máxima 6 anos.

Ir a características

Identificación:

O Exemplar da fotografía ( fot. Martín Mayo) , é do río Tea en Ponteareas e está sacado do libro " Inventariación piscícola de los ríos gallegos".

Perfil arqueado da cabeza, o fuciño tende a redondearse polo seu cabo. A boca é algo ínfera, e dende logo e característico a coloración vermella da base das aletas e da aleta anal. Esta coloración é o elemento distintivo cos demáis ciprínidos.

O número de escamas na linea lateral oscila entre 36 e 48 escamas, sendo a media de 42.

A aleta dorsal está colocada a metade do lombo e presenta 7 radios ramificados, pero o que destaca é a cor vermella da intersección das aletas situadas por debaixo da liña lateral.

O número de dentes farínxeos é de 4 a 6 sendo o máis frecuente 5 en cada lado.

Ir a características

Habitats:

Augas de fluxo lento e encoradas.

É moi abondosa nos afluentes do Miño. Hai tamén moítisimas no río Tripes en Tui.

Non acepta as augas saladas.

Forma, normalmente unha asociación moi característica coa troita.

Desove:

Reprodúcense entre os meses de maio e xuño, con fecundación externa deixando os ovos sobre un sustrato. Normalmente a reproducción comenza no segundo ano de vida.

As femias entre 3,6 e 4,4 cms. e os machos entre 4,2 e 5 cms.

Ir a características

Alimentación:

A súa alimentación está basada en invertebrados principalmente, inda que pode consumir tamén plantas.

Ir a características

Vese nos meses de ...

Todo o ano.

Ir a características

Interés:

Dende logo, moito xa que é un endemismo . Atópase nos ríos Miño , Sil, Limia, Lerez, Umia , Ulla ,Tambre e Mandeo.

Probablemente sexa máis abondosa do que parece esta especie, da que faltan estudios en Galicia.

O que está claro é que un peixe tan pequeno, que non destaca pola súa pesca deportiva non é demasiado coñecido.

O Atlas e Libro rojo de los peces continentales de España la da como especie vulnerable, basándose na introducción de especies exóticas, e nas estructuras hidroeléctricas que están a rematar con todos os peixes autóctonos.

O anterior está avalado polo Ministerio de Medio Ambiente de España e o CSIC. Quero decir os factores de amenaza citados para a vermelliña.

Dan ademáis medidas de conservación de esta especie como : minimizar os impactos das minicentrais ou non facelas, depurar as augas e por suposto non botar especies exóticas, que o único que fan e rematar coas nosas especies totalmente.

Ir a características

Protección:

Na lista vermella figura como VU -A3ce.

É polo tanto vulnerable.

Defeito está a desaparecer dos nosos ríos a mans das especies foráneas.

Ir a características

VERMELLIÑA

Non é moi abundante, atópase no Umia, Mandeo,  Verdugo, Miñor,  Deva, Tea, Avia, Bibei, Ladra, Alto Ulla.

Fonte: O libro " Inventario piscícola dos ríos galegos". Xunta de Galicia 1997. Tamén aparece no atlas de invertebrados de Galicia, tomo I, editado pola sociedade galega de Historia natural. Aquí fálase da ausencia de estudios sobre este ciprínido que quizáis sexa máis abundante do que reflexan os poucos estudios que hai. Vai en contra desto a súa pequena talla, o seu pouco interés deportivo e a súa posible confusión con outros ciprínidos.