Rana temporaria. 

Ra vermella  (Rana temporaria)

 

Ra de monte.

Esta ra é tamén abondosa en Galicia sobre todo pola zona norte (San Andrés de Teixido o río Mero, etc).

É a típica das Brañas, tamén se atopa nos prados de sega e matorrales de toxo. En Ourense atópase en zonas montañosas, pero non é abondosa, o mismo que en Pontevedra. Fai moita vida nocturna.

Entre 40 y 70 mm.   De interés especial.

Ver  características.

 

salir.jpg (922 bytes) Saír           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ra temporaria: características.  

 

 

Ra de monte.

Nome científico Nome galego Nome castelán
Dimensións Identificación   Ver un video. Habitat
Alimentación Reproducción   Ver un video. Distribución Galicia
Interés Cando se asusta... Protección
Curiosidades Canto Bibliografía

      

 

 

salir.jpg (922 bytes) Saír                               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

Nome científico

Nome científico

Rana temporaria. ( Linnaeus, 1758)

Reino:              Animalia

Clase:              Anfibios

Orden:             Anuros (anfibios sin cola)

Familia:           Ranidae

Género:           Rana

Especie:          Rana temporaria

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nome galego

Nome galego:

Ra vermella, Ra de monte. Ra roxa do monte.

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nome castelán

Nome castelán:

Rana temporaria. Rana de monte. Rana roja.

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dimensións

Dimensións:

Ra de monte.

O dorso é gris, pardo, vermello e amarelo. Un pouco de todo.

Entre 40-70 mm. Trátase dunha ra moi semellante a ra ibérica, da que se diferencia pola combinación dos seguintes caracteres: tímpano grande, redondo e ben definido, patas máis curtas e ventre de cor crema con veas vermellas, sen punteado.

Iris dorado manchado de negro. Ollo horizontal.

Esta ra pódese confundir coa ra ibérica (non coa ra verdexada que non ten antifaz e ademais é máis verde).

Ra temporaria.

Ra Ibérica Ra temporaria.

A ra temporaria é mais grande ca Ibérica. O seu habitat é distinto. O tímpano é mais grande. Observar tamén as membranas interdixitais das patas, na ra temporaria non chegan a punta, mentras que na ra ibérica si que chegan a punta.

Hai máis diferencias polo que recomendo o libro de Moisés Asensi para velas.

Tímpano grande e ben definido. Casi ten o tamaño do ollo.

 As palmeaduras son máis pequenas, non chegan o final do dedo (sobre 2/3 do dedo).

 

Ver un video:

 

 

 

Ir a características

 

 

 

Identificación:

Identificación:

Ra de monte.

Tímpano grande, redondo e ben definido, patas máis curtas e ventre de cor crema con veas vermellas, sen punteado. De tódolos xeitos presenta unha gran variación, inda que dominen os tonos ocres, alanraxados, amarelos, roxizos e pardos.

As ras temporarias galegas son máis pequenas que as de Asturias e os Ancares leoneses, chegando a adultas cunha talla similar a da ra ibérica.

 

 

Ir a características

 

 

 

 

Alimentación:

Alimentación:

Ra de monte.

Todo tipo de insectos. É moi áxil e caza con saltos todo tipo de insectos e arañas.

Pode estar activa todo o día pero parece preferi-lo serán entre lusco e fusco.

 

 

Ir a características

 

 

 

Habitats:

Habitats:

Pódese decir que é a ra das brañas.

Tamén se atopa preto dos ríos, charcas, prados, etc. De marzo a novembro.

Prefire máis ben os charcos, pódese decir que é máis terrestre. Dende logo e pouco nadadora, inda que vive nas beiras das charcas, lagoas e en xeral augas remansadas.

 

Ir a características

 

 

 

 

Cando unha ra  se asusta:

Cando unha ra se asusta:

Posición típica.

A ra está tomando o sol, xeralmente na orilla do río ou da charca correspondente. Cando se asusta, ¡¡¡chap!! , lánzase a agua e desaparece.

O cabo dun ratiño aparece na superficie, momento no que Trago Silva sacou a fotografía anterior. Aparece para mirar o que pasa, para ver como están as cousas.

Ir a características

 

 

 

 

Reproducción:

Reproducción:

A reproducción comenza en marzo. 

Reprodúce en augas pouco fondas e lagoas sen corrente, chegando ás veces a poñe-los ovos na herba húmida. A posta é grande, presentándose en paquetes que inchan na auga e quedan flotando como xelatina.

Cágado de Ra Cágado de salamantiga.

Os cágados, que é como se chaman as larvas dos anfibios antes de convertirse en adultos,  non son fáciles de distinguir. O que realmente esté interesado en distinguilos recomendo o libro de Moisés Asensi "Guía de anfibios e réptiles de Galicia" publicado por Baia Edicións no 2006, entre outros. (Na fotografía é un cágado de Rana temporaria a esquerda e un de salamántiga a dereita). Como norma xeral os cágados (o principio) que dan lugar os limpafontes e saramagantas teñen patas e os que dan lugar os sapos e ras non.

As larvas (cágados) máis pardas que negras, saen das charcas por maio ou agosto (nas serras). Os adultos espállanse polas fragas unha vez rematado o período reproductor para volver a auga chegado o inverno.

Ra de monte.

Xúntanse en grandes grupos para reproducirse, onde os machos póñense a cantar. Rematando este período espállanse, na busca de alimentos, polo bosque, ás veces moi lonxe do lugar de reprodución.

Mentras os machos están co celo teñen a pel dilatada, o que lle da un aspecto de "fofos". Tamén no primeiro dedo nace unha callosidade que neste caso é negra.

Ver un video da reproducción desta ra:

 

   

Ir a características

 

 

 

 

 

Interés:

Interés:

Moito como tódolos anfibios.

 

 

Ir a características  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Protección:

 

Protección:

No está protexida que eu sepa. Ten un interés especial.

A súa principal ameaza son os incendios forestais.

 

 

 

Ir a características  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Distribución en Galicia:

Distribución en Galicia

Dende logo está ra non está distribuida por todo Galicia, de feito abunda na zona norte de a Coruña e Lugo, mentras no surleste limítase ós cumios de Trevinca e Manzaneda, lugares onde non baixa dos 1.650 metros. En xeral, repártese por zonas de escaso déficit hídrico anual.

Pódense ver  dende o nivel do mar en Caaveiro, Guísamo, Chelo, etc , ata os 1700 m. nos Ancares. e os 1900 por Trevinca.

Ir a características  

 

 

 

 

 

 

 

Canto:

O seu canto:

O canto desta ra e totalmente distinto o da ra verdexada xa que é un "groc-groc-groc" rápido, raspante e débil.

Distinto o treee...treee...crrao..." da  everdexada .

 

 

 

Ir a características  

 

 

 

 

 

Bibliografía

Fontes:

Esos anfibios e reptiles gallegos. Jose Curt y Pedro Galán.

Tamén utizo o libro Atlas de vertebrados de Galicia, o tomo I,  feito pola Sociedade Galega de Historia natural en 1995, un gran libro sin dúbida.

Por último tamén teño utilizado o libro Guía dos anfibios e réptiles de Galicia de Moisés Asensi.

 

Ir a características