A cambitada cargada de troitas fai referencia a unha forma de levar as troitas para a casa. O normal é ter unha cesta ou cacifo (normalmente énchese de fentos) e as troitas gárdanse nela. Pero tamén se utiliza a cambitada que se fai así: faise unha cambela cun viorto de salgueiro ou outra árbore, que non é máis cun pao especial, no que unha das puntas queda en "V" e a outra lisa, de xeito que o coller as troitas, e por suposto matalas, métese o pao polas agallas da troita e así queda colgada perfectamente na "V". A cambitada e o conxunto de troitas posta deste xeito, osea, metidas na cambela. Tamén se chama cambito de troitas, e cambos (X. Lorenzo Fernández), a ese conxunto de troitas levadas dese xeito.
Nesta fotografía, do autor da www, vese o pao perfectamente e como queda a troita colgada. Na miña man está a forma de "V", na que remata o pau por un dos extremos, e que fai que a troita quede colgada no pao. Esto é o que se chama unha cambela.
O conxunto de troitas pescadas e metida na cambela da fotografía é o que fai "unha Cambitada de troitas". Tamén un cambito de troitas e tamén un cambos (Páxina 87 do libro Antología do conto de tradición oral, publicado pola Voz de Galicia).
Xaquín Lorenzo Fernández llámalle cambos, libro O mar e os ríos páxina 158 Ed. Galaxia.
..........
Nesta fotografía sacada do libro ¡Se están cebando! de Luis Quesada, vense dúas cambitadas, o pescador da esquerda tena feita, seguramente, dun salgueiro e presenta tres troitas. O da dereita utiliza, un cordón. A fotografía seguramente é de Luis Quesada. Nono sei.
No libro "Guía para pilla-las troitas, miñas señoras" de Juan José Moralejo, na páxina 35 pón "....na fervenza collín as troitas no seu momento e puiden traer un cambito xeitoso. O que as comeu aínda me fala do boas que estaban."
Saír.