A REUNIÓN DO PINDO EN CARNOTA-GALICIA.
"O funeral do Roble Enano"
Asistentes :
Roble enano
Marita : A vacaloura.
Sisa: a salamandrita
Grunt :o Sapoconcho.
Ralf : o Oso.
Rita:o Urogallo femia.
Flip : o arao.
Splis : o salmón
Escribe: Jorge Casanova.
|
|
.- Al fin, Grunt. Hay cosas que no cambian nunca eh ?. El pobre sapoconcho remontó como pudo los últimos
metros y se sentó junto a aquellos animales, casi únicos, que tan bien
conocía. Allí estaba Ralf En realidad no hacía falta dar muchos detalles sobre el desastre que había arrasado la última población del roble enano, pero la vacaloura, que era muy ceremoniosa, se vio en la obligación de dar unas palabras de bienvenida: .- Queridos amigos, sé lo que os ha costado llegar hasta aquí y os lo agradezco. No sé cuando nos podemos volver a reunir y si en la próxima ocasión seguiremos estando los siete. Como sabeís, un incendio arrasó este maravilloso paraje donde mi especie se desarrollaba desde hace cientos de años. Mañana mi familia y yo viajaremos hasta otro bosque, aunque no sé si llegaremos con vida. Cada vez quedan menos alternativas y me temo que en unos pocos años las vacalouras desapareceremos porque no podemos vivir entre los pinos y mucho menos entre los eucaliptos. Se hizo un breve silencio ante las gravedad de las
palabras del insecto. Marita .- Hace calor en todos los sitios. Es imposible zafarse de él. Splis En aquel momento, Rita .- Desde que murió mi hermana me paso las 24 horas del día intentando mantenerme con vida, contra la codicia del zorro, el horror del fuego, el insoportable calor y hasta de los disparos de los diablos de dos patas. Cualquier día me sorprenderán y me moriré. Y ni siquiera he conocido un macho. El silencio volvió a apoderarse del grupo. Sisa
Y mientras los siete animales permanecían callados y
abatidos, entre aquel silencio tenebroso, una voz profunda y extraña
salió del tronco quemado de uno de aquellos robles .- Irmáns, non vos acobardedes. Sodes os derradeiros dunhas estirpes que levan a historia de Galicia no seu sangue, que estiveron sempre nesa historia verdadeira e non na que contan os demos de dúas patas. Ti, oso, que fuches o rei dos montes galegos e que agora vives no exilio. Ou ti sapoconcho, que tes que sobrevivir as tartarugas que alguén trouxo das Américas. Ou ti, urogalo, que choras porque non tes fillos e non quedará ninguén da túa familia para saltar polas corredoiras do bosque. Todos vos, os que representades e os que non puideron vir, tedes que manter o orgullo da vosa especie mentras quede vivo, aínda que só sexa un de vos. Aguentaremos mentres podamos porque é o noso compromiso. Loitar contra eles, os que tamén se din galegos pero que nos queren exterminar. E a loita é manterse con vida. Sorte e saúde. Y la voz se extinguió en el interior del roble
moribundo, que volvió a la larga agonía a la que el fuego le había
condenado. Los siete animales se miraron en silencio hasta que Grunt
El domingo 2 de abril, un incendio consumió 800
hectáreas en el monte Pindo, en Carnota. El fuego acabó también con
la última población de roble enano ( Quercus Lusitánica) |
O texto é de Jorge Casanova e foi publicado na Voz de Galicia do domingo día 14 de maio do 2000. Un texto conmovedor e que agradezo no nome, non soio dos sete animais citados sinon de toda a natureza galega.
A música que debera sonar titúlase "Nubes do outro lado". Música de Carlos Núñez interpretando a Ry Cooder. Penso que ben o merece este texto sensacional...
Secundino Lorenzo. Ourense. Maio de 2000.