Nome científico

Blanus cinereus, Vandelli 1797.

Taxonomía:

Reino: Animalia

Clase: Reptiles

Orden: Esquamata

Familia: Anphisbaenidae

Xénero: Blanus

Especie: Blanus cinereus

Ir a características

Nome galego:

Escáncer cego. Culebrilla cega. Serpeta.

Foto Pedro Pérez F.

Ir a características

Nome castelán:

Foto Human Mark S.L.

Culebrilla ciega. Serpeta.

Ir a características

Dimensións:

Foto Pedro Pérez F. Vese moito mellor.

Ata 28 cm de lonxitude total; pero normalmente no sobrepasa os 20 cm.

Ir a características

Identificación:

Realmente parece unha mioca, pero visto máis polo mído é moi distinta.

Foto Pedro Pérez F. Vese moito mellor.

Ata 28 cm de lonxitude total; pero normalmente no sobrepasa os 20 cm.

Fotografía Pedro Péz F. Sacada deste link

Aspecto ventriforme, sin extremidades, e ten o corpo, segmentado en anelos, cuberto de pequeñas escamas cuadrangulares.

Nesta fotografía da que descoñezo o autor vese perfectamente as escamas rectangulares.

Cabeza pequena puntiaguda  pouco diferenciada do corpo. Ollos moi atrofiados e cola corta.

Nesta fotografía da que descoñezo o autor vese perfectamente a cabeza e os ollos, inda que prácticamente é cego.

 Coloración normalmente grisácea ou marrón con tintes rosados. Partes inferiores algo más claras.

Fotografía Pedro Péz F. Sacada deste link

Ir a características

Costumes-Alimentación:

De costumes casi exclusivamente subterráneas; é raro velo na superficie, inda que pode  saír ó atardecer ou pola noite.

Fotografía Pedro Péz F. Sacada deste link

Atopado normalmente baixo pedras e troncos, onde se alimenta de miriápodos, gusanos, arácnidos e, sobre todo, de formigas , así como de gran cantidade de larvas de todo tipo de insectos. 

Ir a características

Habitats:

Fotografía Pedro Péz F. Sacada deste link

A súa actividade é preferentemente polo día, a súa termorregulación vaina buscando en lugares coa temperatura adecuada debaixo das pedras. Normalmente ocupa terreos arenosos, orientados o Sur e con certa humedade.

Preto dos ríos pode valerlle.

Ir a características

Reproducción:

As costumes reproductoras desta especie son moi pouco coñecidas, tense comprobado que entre a primaveira e o mes de xuño, as femias, poñen un soio ovo que é moi longo, ten 27 x 5 mm, debaixo das pedras.

Agora sábese que o ciclo non é anual que é bianual e incluso en ocasións trianual.

Ir a características

En Galicia

Atópase, según un traballo  firmado por C.M.A. na revista Auria de maio do 2001 únicamente preto do río Támega na zona de Laza e Verín.

Ir a características

Curiosidades:

Fotografía Pedro Péz F. Sacada deste link

A súa actividade é preferentemente polo día, a súa termorregulación vaina buscando en lugares coa temperatura adecuada debaixo das pedras. Normalmente ocupa terreos areosos, orientados o Sur e con certa humedade.