Na fotografía, sacada polo autor da www na Devesa da Rogueira, no Courel, vese o froito da silva macho que é o escaramuxo, tamén chamado cinorrodón. Trátase dun arbusto moi bonito que da como froito unha boliña roxa ou vermella que se ve na fotografía. Dice o meu amigo Erik que este froito ten moítisima vitamina C, e dende logo el é un entendido.
A silva macho é un arbusto entre 1 a 5 metros de altura con pólas e talos de cor verdosa e con espiñas.
As follas son alternas, aserradas.
Parécese moito a silva ou silveira, pero distínguese no ovario, que é infero (situado por debaixo dos demais verticilos da flor e como encerrado no seu receptáculo). Tamén o froito é moi diferente como pode verse.
En Galicia atópase en calquera lugar. Abunda moito en Zamora na zona de Lubián.
Hai moitos tamén a carón do río de Queixa, en Chandrexa, Ourense.
Eu chámolle escaramuxo, cando a planta en realidade é a Silva macho e o escaramuxo é o froito.
O froito chámase en algúns lugares cinorrodón.
Outra fotografía do arbusto.
Os escaramuxos son utilizados moito na mediciña popular polas súas propiedades astrinxentes e a súa riqueza en vitaminas.
Utilízase crúa ou cocida para a diarrea, fraxilidade capilar, obesidade, astenia e convalecencia.
Contén glúcidos, taninos, ácido gálico, carotenoides ( provitamina A), pectina, flavonoides (vitamina P) e a xa dita cantidade elevada de vitamina C.
A fotografía está sacada no mes de octubro do 2001.
En castelán chámase agavanzo, agavanza ou escaramujo e tamén rosal silvestre, zarzarosa e tapaculos.
En galego chámase escaramuxo (non o vexo no diccionarios, pero si é utilizado), silva macho ou roseira brava. O nome máis correcto é silva macho.
Florece de maio a xuño e da os frutos, o escaramuxo, o final do verán ou principios do outono.
Con este froito hai xente que fai mermeladas.
Saír.
Saír.