Herba moi abundante o pe dos ríos galegos, nos prados húmidos e nas beiras; tamén en terrapléns que van o río..  É bastante olorosa. Pode botar ata 1 metros de altura. Bota unhas umbelas moi floridas, con flores amarelas. O final as flores póñese negras. A fotografía está sacada en Allariz (Ourense), polo autor da web. Chámase en galego apio dos cabalos e en castelán apio caballar, perejil macedónico e macerón. Ver Características. Saír.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Apio dos cabalos.

Fotografía do autor da web.

É moi robusta e pode alcanzar máis dun metro de alto con follas grandes divididas en folíolos anchos e dentados de cor verde intenso. Os froitos cando maduran vólvense negros. Chámase en galego apio dos cabalos.	Vive preto dos ríos e regatos e tamén en terraplens non moi lonxe da auga. Florece na primavera. Esta planta, a súa raíz, recóllese en algúns lugares. Seica é diurética. En castelán recibe os nomes de apio caballar e  perejil macedónico.

 

As follas son bastante grandes e teñen unha forma especial.

Seica esta planta vive dous anos e da froito no segundo. Un froito moi pequeniño.

Saír.