Lycopus europaeus.

Amenta de lobo. (Menta de Lobo)

Fotografía de Bárbara Kotocka.

Moi común en Galicia.

É como a menta pero sin olor; erecta e non ramificada, perenne, de flores blanquecinas nas axilas das follas superiores.

Entre xullo e setembro pódense ver preto dos ríos galegos.

Proporciona un colorante negro.

 

Ver outras características.

 

 

salir.jpg (922 bytes) Saír.                            

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lycopus europaeus

Amenta de lobo

 

 

riosnat33.jpg (25552 bytes)

Tallos de 20-120 cm., pelosos e cuadrangulares. Follas de 3-15 cms., opostas, lanceoladas ou elípticas, pinnadolobuladas ou pinadodivididas na base, e algo lobuladas ou dentadas hacia o extremo.

Dase ben en lugares húmedos e nas ribeiras dos ríos de Galicia. Variable.

Chámase amenta de Lobo, bugallón, cáñamo de auga, marrubio acuático, pé de lobo, pouta loba entre outros nomes.

Nota: esta información está copiada o pé da letra do sensacional libro de Mariano Garcia Rollán "Claves de la Flora de España".

A amenta de lobo presenta grupos de flores axilares. 

A súa corola é dunhos 4 mm., con 4 lóbulos casi iguais, branca, con algunhas manchas pequenas púrpureas, as veces rosada.

A fotografía é de Bárbara Kotocka.

As súas follas son de 3-15 cms., opostas, lanceoladas ou elípticas, pinnadolobuladas o pinadodivididas na base, e algo lobuladas ou dentadas hacia o extremo.

Fotografía de Bárbara Kotocka.

No dibuxo de Otto W. Thomé vense tódalas características anteriores.

Esta planta ten moitas aplicacións:

Utilízase,  en forma de infusión preparada nunha taza de agua fervendo, para tratar a insuficiencia do tiroides ou a enfermedade de Basedow. Tamén se emplea  en casos de trastornos nerviosos, angustia, palpitacións cardíacas e calambres.

Saír.