A marta xa é un animal pouco común en Galicia.
É un mustélido moi forestal que precisa de moita extensión de bosques caducifolio xa maduros.
Atópase en poucas zonas de Galicia. Non hai, prácticamente, marta en Pontevedra e na Coruña.
É un mamífero preferentemente nocturno, que se alimenta de ratóns, liróns, esquios, paxaros, lagartas, frutos, etc. É preferentemente arborícola.
Pode verse por xaneiro ou febreiro.
Vulnerable.
|
|
|
|
| Nome científico | Nome galego | Nome castelán |
| Dimensións | Identificación | Habitat |
| Reproducción | Alimentación | Inimigos |
| Interés | Protección | Curiosidades |
| A marta en Galicia | As súas pegadas | Bibliografía |
Nome científico
Martes martes (Linnaeus 1758)
Clase: Mammalia
Orden: Carnivoros
Familia: Mustelidae
Xénero: Martes
Especie: Martes martes
Nome galego
Marta, martaraña, martucha.
Nome castelán
Marta común.
Dimensións
Modalidade de marta coa pel moito máis clara. Non é normal en Galicia e Asturias, onde a pel soe ser máis oscura, ver a otra fotografía.
Entre 40-55 cms. Ancho ata 20-28 cms. Peso 900-2000 gramos.
Soe vivir entre 10-15 anos.
Identificación:
É moi dificil de ver, xa que non hai moitas.
A súa cor é uniforme, entre pardo castaño e pardo oscuro, o pescozo e peito é amarelo claro a amarelo-laranxa, cunha liña de separación de cores nítida; orellas grandes e redondas, branco amarelentas no borde.
Rabo longo e moi poblado.
Exemplar morto nunha estrada.
É moi parecida as garduñas. De tódolos xeitos a garduña ten a gorxa branca mentras que a marta é amarela, importante esta diferencia.
Marta Garduña Nas fotografías anteriores vese esta diferencia do peito amarelo na marta, e blanco na garduña.
Reproducción:
Ten un falso celo no inverno e un celo real no verán.
O apareamento é nos meses de xulio e agosto.
Unha vez fecundada a femia, meterá o espermatozoides vivos no útero pero non comenzará a criar realmente ata xaneiro. O que se chama fecundación retardada ou implantación diferida.
A preñez bota 9 meses ten polo tanto 1 partos o ano. Veñen o mundo entre 3-5 crías cegas que abren os ollos as cinco semáns. Abren os ollos as 5 semáns e aprender a trepar as 8-10 semáns e no verán xa están emancipados.
É un animal que ten unha organización matriarcal. O macho anda pola súa conta ata o momento de aparearse. Logo abandona a familia.
Inimigos:
Moitos entre eles o home, a súa pel é moi apreciada desgraciadamente, as repoboacións con piñeiros e eucaliptos foron para a marta un desastre. Inda que cós piñeiros defendese ben, non así cós eucaliptos. Pode ser presa de todo tipo de mamíferos.
Alimentación:
Fundamentalmente ratóns, liróns, esquíos, paxaros, insectos e frutos do bosque. Come en realidade de todo.
Pero ollo é un mamífero preferentemente arborícola.
Gústanlle moitos os esquios os que caza dunha forma espectacular.
Tamén come ovos dunha forma rara xa que fai un burato rectangular e logo absorve o contenido.
Come tamén lagartos e lagartixas así como algúns coleopteros.
Moitas veces antes de comer o que caza absorve a sange da víctima e logo come o corpo.
Actua preferentemente de noite, pero no verán tamén no fai de día.
Pode andar nun día ata 30 km. (nun bosque, non lle gustan os terreos sin árbores).
Habitats:
Límite de zonas boscosas. Tamén en rexións montañosas ata o límite arbóreo.
Gústanlle os carballos, polo tanto é moi frecuente nas carballeiras; a repoboación con piñeiros nona favorece e non digamos os eucaliptos, unha aberración ( diría a marta...).
A marta en Galicia:
A marta habita os bosques de Galicia en xeral, gústanlle os de carballos, o sea as carballeiras, pero tamén se ve nos de pinos.
Non existe, prácticamente, en Pontevedra e na Coruña, ou polo menos vese moi pouco. Máis abondosa no norte de Lugo, nos Ancares e no Caurel. En Ourense na baixa limia e en todo o macizo oriental...
Interés:
Moitísimo.
Protección:
Non goza ningún tipo de protección e dende logo debera ser protexida. Aparece no anexo III do convenio de Berna.
Categoría UICN (2001). Preocupación menor (LC).
Unha marta morta nunha estrada...
Debera otorgárselle o estatus de especie protexida.
Distribución en Galicia:
Non é abondosa, atópase distribuida en lugares dos ancares, Courel, Serra de Meira e de Oribio, nos montes de Louzara, no macizo central de Ourense, na Serra do Xurés, e pouco máis. Na Coruña vese nos ríos Oedroso-Narón.
Lopez Seoane en 1861 daba como especie frecuente en Galicia.
As cousas cambias moito.
Por certo a marta existe en todo o norte de España.
Curiosidades:
A marta escapa dos nucleos urbáns. Sempre foi moi perseguida pola súa pel.
É moi axil nas árbores , moito máis que o esquío.
Dicen, os que disfrutaron deste espectáculo que foi o lance máis espectacular que viron, a persecución dun esquío por unha marta. Dende logo estou seguro delo.
A marta soe triunfar con tan calificado rival. Incríble.
Según Xurxo de Vivero no seu libro " Eses nobres cazadores" , titulo moi significativo, é " a raiña dos trapecistas da fraga "...soamente desexarlle sorte... que medre, que cace, que ame. Que o mundo feticeiro das sombras, das pólas que xemen, dos troncos fantasmagóricos, sexa un eficaz refuxio. Que nalgún ledo solpor poidamos, de novo, ve-la súa silueta.
Fotografía Jhon Marriot
A súa pisada:
Dificil de distinguir entre a garduña e a marta. Para especialistas.
Os excrementos son alargados dunhos 8 cms. e cun olor característico.
Atlas de vertebrados de Galicia. Tomo I. Colección do patrimonio ecolóxico. Sociedade galega de Historia Natural. 1999.
Saír.
Ir a características
Saír.