Glis glis.

Leirón reilón. (Lirón gris.)

O leirón prácticamente xa non queda en Galicia. Atópase en algunhos sitios de Lugo pero é moi escaso. Vive preferentemente en lugares que sexan robledales da montaña.

Aliméntase de todo tipo de frutos.

A verdade que o dito de "dormes máis que un lirón" ten a súa explicación xa que se pasa invernando sobre 7 meses, ponse coma unha bola, e a dormir.

O que máis abunda, preto dos ríos en Galicia,  é o Leirón Careto. É moi vulnerable e debera estar protexido. 

Ver características.

salir.jpg (922 bytes) Saír.                           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 O LEIRÓN-CARACTERÍSTICAS.

Nome científico Nome galego Nome castelán
Dimensións Identificación Habitat
Alimentación Reproducción Inimigos
Vese nos meses de... Interés          Na súa defensa. Distribución en España
Curiosidades Lirón careto Bibliografía

 

salir.jpg (922 bytes) Saír.                                 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nome científico:

Glis glis

Clase: Mamíferos

Orden: Rodentia

Familia: Gliridae

Nota: no libro consultado recentemente "Guía de mamíferos de Galicia" de Juan Ignacio Diaz e  Yosy Cartelle aparece o nome científico deste lirón como  Myoxus glis (Linnaeus 1766).

Volver a características

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nome galego:

Leirón rilón, Leirón rabudo.

 

Volver a características

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nome castelán:

Lirón gris.

 

Volver a características

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dimensións:

Entre 13-19 cms. Lonxitude cola 11-15 cms. Peso 80-120 gramos.

Orellas grandes, cola grande e moi poblada.

Todos os leiróns teñen actividade nocturna preferentemente e polo tanto contan cunha visión extraordinaria, un oído sensacional e un olfato moi poderoso.

A cola actúa como un timón.

As garras que posee permítelle agarrarse perfectamente as ponlas dos árbores.

 

 

Volver a características

 

 

 

 

Identificación:

Glis Glis.

O lirón é un roedor de cola sumamente longa e con moito pelo. Realmente é pequeniño cabe nunha man.

Na fotografía pódese ver a súa cor, cun pelaxe gris característico, a parte de abaixo é branca, ten grandes ollos oscuros, orellas membranosas e redondas, rabo cuberto de espesos pelos.

Eu penso que é inconfundible.

A diferencia co lirón careto, que é realmente o que nos interesa de cara os ríos é o antifaz do lirón careto.

Lirón careto:  Eliomys quercinus o "bandido enmascarado"

Volver a características

 

 

 

 

Reproducción:

Glis Glis

O apareamento é nos meses de xunio e xulio. A preñez bota 30 días. Veñen o mundo entre 4-6 crías desnudas e cegas que abren os ollos as tres semáns, son amamantadas durante 3 semanas e logo independízanse.

Construe os niños en concavidades das árbores e tamén en fallados das casas.

Tamén utiliza tobos de coello.

 

 

Volver a características

 

 

 

 

Inimigos:

Moitos entre eles a maior parte dos mamíferos como a algaria e aves como a coruxa, buho, etc.

Na súa defensa:

O home tamén é un inimigo a considerar xa que, e teño esa experiencia, o lirón sexa o leirón rabudo ou o careto,  tomámolos como ratóns. Identificamos a estos animais marabillosos con ratas das alcantarillas. Nada desto é certo e realmente estamos ante animais que debemos querer e conservar a toda costa. Realmente o lirón por exemplo é fermoso de verdade, e non digamos o lirón enmascarado.

Lirón careto ou enmascarado.

Son animais dos que nada temos que temer e que cumplen a súa función na vida. Inda por riba son marabillosos.

 

 

Volver a características

 

 

 

Alimentación:

Fundamentalmente herbívora:  come follas, tallos, semillas , frutos, xemas, baias, castañas, sámaras de amieiros e un logo etc.

Pode tamén alimentarse en deteminados momentos de ovos de páxaros, polos pequeniños e incluso de volboretas.

 

 

Volver a características

 

 

 

 

Habitats:

Glis Glis

Vive nas fragas, bosques de piñeiros, terreos rochosos, áreas de labradío, sendo lapidícola e arborícola, atopa abrigo nos ocos das árbores e nas fendeduras das rochas, onde pode ser atrapado.

Moitas veces atópasen exemplares dentro das vivendas, en alpendres e palleiras. Adopta una gran habitabilidade ecolóxica, e ocupa como se pode ver unha amplia variedade de habitats diferentes.

---------------------------

O lirón careto, o chamado "bandido enmascarado" é outra especie que dende logo  é máis frecuente atopalo en zonas ligadas os ríos.

Eliomys quercinus

Ten características parecidas o Lirón gris.

Leirón careto ( Eliomys quercinus) "O bandido enmascarado"

Outra fotografía do leirón careto.

Volver a características

 

 

 

 

Vese nos meses de...

Glis Glis

É doado velo no verán . No inverno xa sabemos "dormir como liróns", nunca, nunca mellor dito.

É polo tanto un mamífero que hiberna:   esto quere decir que no inverno selecciona unha boa guarida e permanece durmindo no interior ata chegada de tempos mellores. Antes de retirarse a hibernar engordan moito, logo viven un pouco de rentas. De tódolos xeitos todos os hibernantes despertan de vez en cando, e de seguido volven a dormir.

De tódolos xeitos é nocturno e polo tanto dificil de ver.

 

Volver a características

 

 

 

 

Interés:

Debéramos ter moitísimo interés nós leiróns de todo tipo. Non fan ningún mal e son moi fermosos. Ocupan o seu lugar na natureza e son moi necesarios na cadea da vida.

Son confundidos con ratas de alcantarilla e dende logo non teñen nada que ver. A súa alimentación é preferentemente arborícola. 

 

 

Volver a características

 

 

 

 

Protección:

Non goza ningún tipo de protección. Está incluido no anexo III de Berna.

 

 

Volver a características

 

 

 

 

Distribución en Galicia

Vese por toda Galicia inda que é máis abondoso nos Ancares e no Courel.  Tamén no macizo oriental  de Ourense, Manzaneda, Trevinca a zona de Verín, etc.

López Seoane fala del en 1861 dando como escaso nos bosques galegos. Sin dúbida refirese a outra especie de liróns, cando fala de abondoso, concretamente o leirón enmascarado que se atopa por toda Galicia.

Efectivamente o Leirón enmascarado é abondoso e o leirón rabudo menos.

 

Volver a características

 

 

 

 

Curiosidades:

No atardecer é frecuente escoitar nunha casa de campo das antiguas una gran albarabía. Estos fantasmas que se escoitan son os liróns.

Son eminentemente nocturnos.

Outra curiosidade é que no país vasco é moi apreciado gastronómicamente e hai xente que o prepara sensacionalmente.

--------------------------------------------

En algunhos lugares chámanlle "O bandido enmascarado" pola careta que ten nos ollos.  Pero este leirón non é o Glis glis e outro máis pequeno pero da misma especie.

O de bandido parece que é porque rouba as mazás. De tódolos xeitos o bandido enmascarado é outro lirón.

Eliomys quercinus

Leirón careto ( Eliomys quercinus) "O bandido enmascarado"

Lirón enmascarado.

O Liron careto Eliomys quercinus é moi parecido o Glis glis, a súa lonxitude é entre 10-17 cm. O seu peso 46-120 gr. e a cola entre 9-12 cms.

Dende logo é o máis bonito e o máis vistoso polo contraste do antifaz. O dorso teno pardo acastañado. A cla é moi longa e ten o final un penacho bicolor, negro por riba e blanco por baixo. As orellas enormes.

Observar o detalle da cola.

Volver a características

 

            

 

 

Bibliografía:

Fonte de información :

Atlas de vertebrados de Galicia. Tomo 1. Avalado pola Sociedade Galega de Historia natural.

Cuadernos de campo. Roedores II. nº  59. Félix Rodríguez de la Fuente. Airtel. 1975.

 

 

 

Volver a características

Saír