Mustela putorius.

Furón bravo. (Turón común).

Furón.

O furón bravo non é nada común. Non é doado velo xa que é eminentemente nocturno. Gusta das cercanías de ríos e regatos.  Aliméntase de outros roedores, páxaros, ras, serpes e insectos.

A sua pelaxe é de cor parda tirando a negra, o corpo moi flexible e as patas moi curtas. Os seus apareamentos son famosos.

O furón doméstico , un furón domésticado vino fai moitos anos dedicado a cazar coellos, era un número, as veces xa non aparecía, pero a maioría das veces compría ben o seu papel e botaba a camada de coellos fora do nido. Logo unha desfeita...

Ve-las características.

salir.jpg (922 bytes) Saír.                                      

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

O Furón- CARACTERÍSTICAS.

Furón.

Nome científico Nome galego Nome castelán
Dimensións Identificación Habitat
Alimentación Reproducción Distribución en Galicia
Inimigos protección Curiosidades
Vese nos meses de..Video BBC As súas pegadas Bibliografía

 

salir.jpg (922 bytes) Saír.                    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nome científico

Nome científico:

Mustela putorius. ( Linnaeus 1766)

 

Clasificación:

Reino Animalia
Filo: Chordata
Clase Mammalia
Orden Carnívora
Familia Mustelinae
Xénero Mustela
Especie Mustela putorius

 

 

Ir a características

 

 

 

 

Nome galego

Nome galego:

Fotografía sensacional de Manfred Danegger.

Furón bravo, rabisaco, tourón.

 

 

Ir a características

 

 

 

Nome castelán

Nome castelán:

Hurón. Turón.

 

Ir a características

 

 

 

 

Dimensións

Dimensións:

Entre 35-46 cms.  Un peso ata  1.5 kg.

A cola pode botar entre 12 a 19 cm.

As femias son máis pequenas.

 

 

Ir a características

 

 

 

 

Identificación:

Identificación:

Furón.

É moi dificil de ver, polo tanto dificil de identificar. A súa pelaxe  é negra -parda, con lanosidade interna amarela ocre. A cara é de cor máis claro con mascariña oscura, orellas cortas e redondas con borde blanco, o rabo é a mitade de largo que o corpo.

A primeira vista, e en plan rápido,  observar as gafas blancas por riba dos ollos. Tamén na rexión media frontal aparece unha banda negra.

Dende logo o antifaz que ten nos ollos e nas orellas é inconfundible.

É dodado de identificar

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

Reproducción:

Reproducción:

Furón.

O celo vai de marzo a maio. A preñez as 6 semáns, onde trae o mundo entre 3 e 7 crías de pelaxe branco, que abren os seus ollos aproximadamente o mes, pouco a pouco van para arriba e no outono independízasen.

Os seus apareamientos son famosos xa que , para a petición de man, o macho persigue a elexida, durante moito tempo con continuos e silenciosos galanteos. Cando o fin, a femia se dispón o apareamento, o macho vai directamente o asunto con toda brusquedade, cos dentes agarra a súa pelaxe de nuca y levaa dun lado para outro durante un certo tempo, mentras a femia deixa facer, nunha especie de flaxidez corporal...incríble.

 

Ir a características

 

 

 

 

Inimigos:

Inimigos:

Moitos entre eles o home. Pode ser presa de grandes mamíferos, como o lobo.

Emite una secreción especial, cando se defende, esta secreción ten un  cheiro especial que lle sirve como defensa.

Últimamente ten un inimigo mortal: o visón americano. Centos que escaparon das granxas e que andan por todos os lados.

¡Pobre furón!

 

 

Ir a características

 

 

 

 

Alimentación:

Alimentación:

É un cazador nato, na súa dieta atópasen todo tipo de ratóns, rans, aves, serpes e insectos.

Actua sempre pola noite.

 

Ir a características

 

 

 

 

Habitats:

Habitats:

Furón.

É frecuente nas ribeiras dos ríos galegos.

Habita en zonas boscosas pouco espesas, con pradeiras e campos de cultivo, atópase moito o lado dos ríos e regatos, donde hai sobre todo salgueiros, amieiros e bidueiros. Ten aparecido en ríos como o Mandeo, no Ulla, no Alba en Pontevedra, etc.

 

 

Ir a características

 

 

 

 

Vese nos meses:

Vese nos meses de...

No é doado velo xa que preferentemente  caza pola noite.

Vense desgraciadamente mortos nas estradas, maís do que parece.

Video da BBC:

 

 

 

Ir a características

 

 

 

 

Interés:

Interés:

O furón é moi coñecido polos malos cazadores, xa que unha forma domesticada do furón o Mustela putorius furo, utilízase para cazar coellos, para elo introduzese o animal na toba dos coellos. O animal bota os coellos fora, que son abatidos polos cazadores , mentras o furón que obedece os silbidos regresa o dono, si cadra. Cando era rapaz, ala por Randín, en Ourense, vin cazar moitas veces con furón, algunhas o furón desapareceu. Desaparecía xa que collía o coello e comiao e quedabase a durmir na misma madriguera.

 

Ir a características

 

 

 

 

 

Protección:

Protección:

Figura no anexo III do Convenio de Berna, pero non goza de protección legal.

As ameazas son as típicas sobre todo os incendios e a caza indiscriminada dos escopeteiros que hai uns cantos...

Por suposto o bon cazador nunca dispara contra un furón. Pero bons cazadores hai moi poucos...

 

 

Ir a características

 

 

 

 

Distribución en Galicia:

Distribución en Galicia

Furón.

Hoxe atópase en toda Galicia. Pero non en moita cantidade. Ou  sexa vese con baixa densidade pero en moitos lugares.

É máis frecuente en Lugo no Courel e nos Ancares. Menos frecuente en Ourense.

Lopez Seoane xa o cita en 1861 e dí que é moi frecuente. 

Non é moi apreciado pola súa pel, polo que é raro velo nos gabinetes dos taxidermistas e peleteiros.

Vai moi a menos...

 

Ir a características

 

 

 

 

Curiosidades:

Curiosidades:

Furón.

Na enciclopedia de Brehm, en edicción de 1980, fai Geyers una relación dun enfrentamento dun furón bravo con dous cans de caza:

"Ó saír fincou os seus dentes nos fuciños do primeiro can de tal xeito que non foi posible facerlle solta-la presa, a pesar de facelos rodar ós dous sobre a neve. Acudiu en auxilio do seu compañeiro o outro can, collendo ó veso pola metade do corpo; pero non saiu ben librado, pois o animal abandonou ó seu primeiro adversario e cravou os dentes na pata anterior do segundo; non renunciou á loita ata quedar literalmente esnaquizado polos cans"

Para rematar decir que o furón é un animal que lle gustan os xogos dende pequeno. Estos xogos foron obxecto de estudios, que amosaron a súa importancia e complexidade.

 

Ir a características

 

 

 

 

A súa pisada:

A súa pisada:

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

Bibliografía:

Fonte de información :

Atlas de vertebrados de Galicia. Tomo 1. Realizado pola Sociedade Galega de Historia natural. 1995.

Tamén utilizo o sensacional libro " Eses nobres cazadores" de Xurxo de Vivero.

 

 

Ir a características

 

 

Saír

Ve-las características.