Características.

Ten oito delgadiñas e longas patas, como todo arácnido.

O corpo é pequeniño. No corpo no hai división de ningún tipo.

É abundante en terrenos escabrosos.

A verdade que os había a centos nas paredes dunha garganta no río Bibei en Ourense. Por eso decidín porlle unha ficha.

Nome científico:

Leiobunum Rotundum

Taxonomía:

Nome galego:

Opalions. Segadores.

Ir a características

Nome castelán:

Segadores. Opaliones.

Ir a características

Dimensións:

5 a 6 mm. As patas soen ter varios cms.

Ir a características

Identificación:

Nesta fotografía vese o macho.

Ten oito delgadiñas e longas patas, como todo arácnido.

O corpo é pequeniño. No corpo no hai división de ningún tipo.

A femia é máis grande que o macho.

Estos animais confúndense coas arañas, pero está claro nas fotografías que o corpo non está dividido claramente en dous segmentos ( sí as arañas).

Non teñen quelíceros venenosos e non fabrican seda.

Teñen dous ollos, colocados nunha especie de torreciña cerca do centro do dorso.

A maioría maduran o longo do verán por eso o seu nombre en castelán de segadores.

O normal é que sexan blandos pero dende logo teñen moitas proiecións espiñosas, como pode verse na fotografía.

A primeira parte das patas son lisas pero das outras patas saen segmentos espiñosos.

Normalmente son nocturnos pero tamén son diurnos.

  Ir a características

Alimentación:

Aliméntase dunha amplia gama de animais mortos e vivos que se atopan pola súa beira.

En xeral son depredadores de restos orgánicos en descomposición.

Ir a características

Habitats:

Moi común en terreos escabrosos de todo tipo.

Nesta fotografía vese un dos habitats máis singulares desta especie. As paredes da roca estaban cubertos de segadores, todos eles xuntos e en gran abundancia. ¡¡ Chamoume moito a atención a mín e o meu colega Felix !!.

Así estaban os opalións.

Por certo a fotografía está sacada no verán do 2001, nun "embarque" que lle metín o meu amigo Felix, pero non así a outro compañeiro Hilario, que apareceu no lugar con algunhas troitas de bon ver. Dende estas liñas, pídolle perdón a Félix. A zona é incriblemente bonita pero peligrosa de acceso. ¡¡ Unha aventura!!.

Ir a características

Reproducción:

As femias despois da copulación poñen os ovos sobre a corteza ou en gretas do chan.

As crías permanecen na vexetación baixa o principio e logo trepan as árbores e os arbustos da zona.

Ir a características

Vese nos meses de...

Nesta fotografía vese a femia.

Xuño e xullo.

Estos animais confúndense coas arañas, pero está claro nas fotografías que o corpo non está dividido claramente en dous segmentos ( sí as arañas).

Non teñen quelíceros velenosos e non fabrican seda.

Ir a características

Interés:

O interés dos opalións está claro aliméntanse de mosquitos e outros insectos que habitan as beiras dos ríos. Como todo ser animal ten a súa misión e o seu lugar.

Ir a características

Protección:

Que eu sepa non está protexido.

Ir a características

Curiosidades:

Ten oito delgadiñas e longas patas, como todo arácnido.

O corpo é pequeniño. No corpo no hai división de ningún tipo.

É abundante en terrenos escabrosos.

A verdade que os había a centos nas paredes dunha garganta no río Bibei en Ourense. Por eso decidín porlle unha ficha.

Esta é a parede dunha garganta no río Bibei, en Ourense,  que estaba cheo, pero cheo de segadores ou opalións, o día 12 de xulio do 2001.

Nesta outra fotografía vese perfectamente o habitat destes opalións. Estaban poblando as paredes das rochas, pero totalmente ata un metro do nivel do río.

  Ir a características

Tipo de segadores:

Evidentemente hai moitos tipos de opalións ou segadores, todos eles teñen en común  ser aparentemente arañas, pero en realidades son un corpo globoso ou subesférico, patas moi, moi longas, o corpo entre 2 mm. e 20 mm. Están presentes incluso nas ciudades, sobre todo nos parques e xardíns, e por suposto nas beiras dos ríos.

Son tamén solitarios, pero as veces preséntanse en forma gregaria, con centos de individuos todos xuntos, entremezclados. Así foi como eu os descubrín.

Ir a características