O vagalume ten outros nomes en galego como son: lucecú, lucencú, luceiro, lucerna, lucerla, corcoño, coroceiro, corcoceiro, ferriño, vella do caldo, verme da noite...

En castelán chámase: luciérnaga.

O seu nome ten a seguinte

Taxonomía:

Reino: Animalia

Clase: Insectos

Orden: Coleoptero

Familia: Lampyridus

Xénero: Lampyris

Especie: Lampyris nocticula

Fotografía de Antonio Sacristán.

A emisión lumínica dos últimos segmentos abdominais dos vagalumes, producida ó oxidarse unha proteina -a luciferina-, é máis chamativa nas femias; os machos normalmente, non emiten esa luz, inda que poden fácelo.

Estos insectos atópanse en franca regresión e a súa luz cada vez destella menos nas cálidas noitas do verán.

A este fenómeno de encenderse e pagarse chámaselle:  bioluminiscencia.

O vagalume é un gran depredador de caracois, os que ataca dunha forma peculiar, xa que se sube o caparazón para darlle a volta e logo empeza a comer.

Realmente os adultos non comen prácticamente e quen o fai son as larvas que se alimentan de caracois os que atacan de forma incrible.

Na fotografía de Gunter Steinbach vese unha larva de lucerla atacando un caracol.

A fotografía mostra a femia da lucerla subindo por unha pranta.

 Mide entre 16 e 18 mm. É estival, solitaria e de actividade nocturna.

Os machos poden voar perfectamente polas noites, gracias a luz que emite a femia, poden localizar o seu amor.

O apareamento é rápido e os ovos son depositados case de seguido.

Este é o macho da lucerla ( Lampyris noctiluca), o macho, como se pode ver ou intuir na fotografía, é alado.

As femias son as que producen a luz para chamar os machos.

Eu sempre pensei que era o revés.

Información e fotografía sacada do libro "Entomología" de Rick Imes.

O dimorfismo sexual é claro, o macho e a femia son completamente distintos, mentras a femia parece un gusano o macho semella ser un escarabello.

Nesta fotografía de Gunter Steinbach vense a femia e o macho perfectamente.

A natureza ten estas cousas sensacionais.

Por certo a lucerla ou vagalume gusta moitos de lugares húmedos, como os que hai preto dos ríos galegos.

Ver este video.

O macho tamén pode emitir luz, de feito ten unha zona no abdomen que ten esta cualidade.

Observar os grandes ollos do macho, necesita ver pola noite onde está a femia e voar ata alí... A fotografía é de Gunter Steinbach.

A lucerla está en peligro de extinguirse, polo menos en Galicia.

Dice Manuel Rivas no seu libro "Unha espía no reino de Galicia" que a lucerna, que tamén chama vagalume, é o ser vivo de Galicia con máis nomes: "Cóntanse case cen sinónimos!. O vagalume é unha auténtica estrela na memoria luminosa da cultura pop galega. Algunhas denominacións son marabillosas, todas metáforas: vella do caldo, lucencú, verme da noite, corcoño...Por qué esta fixación do galego cara a ese feiticeiro ser cativo?. En todas as súas formas emite luz, mesmo cando é ovo. Máis a luminosidade é especialmente intensa na femia. Un poeta <<da montaña>>, Aquilino Iglesia Alvariño, foi quen de enfiar con vagalumes a máis fermosa oración laica, a que dí así:

Dainos, Señor

un alpendre de sombras e de luar

para cantar.

E un carreiriño de vagalumes

polas hortas vizosas do teu reino. "

A lucerla tamén se chama vagalume en galego.

Na fotografía vese un macho de lucerla tamén có abdomen iluminado.

O macho como xa está dito é alado. Esta cualidade permítelle voar ata onde está a femia para aparearse.