Otus scops.

Moucho de Orellas. (Autillo).

Fotografía montaxe a partir foto de Andrés M. Dominguez.  Revista Naturaleza salvaje.

O moucho de Orellas pódese atopar nas provincias de Ourense, no sur de Lugo ata o Caurel e na provincia de Pontevedra. Non é abondoso en Galicia. Vive en zonas boscosas.

Aliméntase de insectos e as veces pequenos páxaros e mamíferos.

Mide aproximadamente 20 cms. Ten orellas,  pero os inmaduros carecen delas.

Ver  características.

 

salir.jpg (922 bytes) Saír                            

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

MOUCHO DE ORELLAS: características.

 

Nome científico Nome galego e outros. Nome castelán
Dimensións Identificación Habitats
Alimentación Niños Protección
Vese nos meses de Protección O seu canto
Protección          Os bufos galegos Bibliografía e fotografía
Videos. Moucho salvado no río Lor Ampliado 30/04/2013

 

salir.jpg (922 bytes) Saír                         

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nome científico:

Nome científico

Otus scops.

Taxonomía:

Clase: aves

Orden: Estrigiformes

Familia: Strigidae

Xénero: Otus

Especie:  Otus scops

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nome galego

Nome galego:

Moucho das Orellas. Bufiño asubiador.

Outros nomes: en Portugal chámase Mocho de orelhas, en Cataluña Xot e en Euskadi Apo hontza.

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nome castelán

Nome castelán:

Autillo.

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

Dimensións

Dimensións:

19 cms. 90 grs. de peso. Trátase dunha ave rapaz non moi grande. Realmente ten o tamaño dun merlo.

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

Identificación:

Identificación:

Dibuxo de Carlos Moreno.

A súa plumaxe é de coor de corteza de árbore, e ten uns moños auriculares moi característicos.

Nesta sensacional fotografía vese o seu parecido coas cortezas das árbores (montaxe pola miña parte de dous trozos) de Andrés M. Dominguez. Revista Naturaleza salvaje . Primavera 2007.

As orellas dende logo son típicas, pero ollo os inmaduros nonas teñen tan a vista.

Hai dous tipos un máis claro que outro.

Os ollos son amarelos.

É doado identificalo.

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

Alimentación:

Alimentación:

Arañas, gusanos, ratóns e en xeral pequenos mamíferos.

Come moitísimos insectos que é a súa fonte de alimentación básica.

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

Habitats:

Habitats:

Viven nos parques, nas alamedas de antes non nas de ahora, como a de Ourense que non é alameda nin é nada. Fixeron un aparcamento debaixo que mandaron a Alameda a freir paxaros.

Un pouco lamentable.

Na provincia de Ourense hai algúns pola zona da Veiga, zona de Verín e tamén na zona de Baltar-Randín.

En Galicia atópasen máis pola zona de Pontevedra.

Na Coruña é pouco abondoso.

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

Niños:

Niños:

Cría entre abril e xuño.. Pon de 3 a 4 ovos. As  21-29 días os paxaros xa voan.

A Galicia chega en Abril que realmente é cando empeza a cria.

O niño faino en buracos dos árbores.

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

Vese nos meses:

Vese nos meses de ...

Dificil de ver xa que é nocturno, pero bueno de marzo ata final do verán as veces hai sorte.

Por outra banda o seu mimentismo có entorno fai que sexa dificil de ver. Este mimetismo e a súa inmobilidade sabe usala moi ben este moucho. Observar a fotografía.

 

Ir a características

 

 

 

 

 

Interés:

Interés:

Grandísimo. O bufiño é moi importante nas nosas fragas.

 

Ir a características

 

 

 

 

 

Protección:

Protección:

Está protexido pola lei como tódalas as rapaces. A multa por matalo é de 50.000 pts. Ben pouca cousa.

Nidificante-sedentaria, de interés especial y estrictamente protegida.

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

Oir como canta e ampliar datos.

Oir o canto:

Oir como canta.   

Os datos do canto están sacados dunha www sensacional.

Conta Xurxo de Vivero no seu libro que Xabier e Carme, dous amigos de Xurxo,  informan de que na Praza Maior de Lugo, a 50 metros da Catedral, un bufiño asubía nas noites de xullo. Aló foron e disfrutaron do concerto da minúscula rapaz.

En Ourense os parque que temos non son os de Lugo. Unha pena...teremos que ir a Lugo.

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

Nota sobre os bufos galegos:

Bufos galegos:

Desgraciadamente en Galicia xa non queda o Bufo real ( Buho buho) de ata 1,70 cm. de envergadura ( pódese atopar algún no Caurel pero teño as miñas dúbidas).

Bufo real, prácticamente desaparecido de Galicia, unha mágoa. Fotografía sacada do libro "As donas do Vento" de Xurxo de Vivero.

 

En Galicia no ano 2005 estase a recuperar, é a única ave que se está facendo algo, o parecer nas Fragas do Eume, estase a recuperar esta ave. Lévase un ano intentando facer algo e inda non se coñecen os resultados, estaremos atentos.

Esta información está sacada da Voz de Galicia do día 8 de maio do 2005. Esperemos sexa certa.

 

Outro bufo é:

O Bufo pequeno (Asio utus) sobre 90 cm. tamén moi escaso. Quizais no Caurel. Os únicos que nos quedan, de momento, son o bufo asubiador e o moucho.

Bufo pequeno, prácticamente xa non quedan en Galicia, penoso. Fotografía sacada do libro "As donas do Vento" de Xurxo de Vivero.

Dende estas liñas apelamos os galegos que aman a súa terra para conservar o que temos e cuidar a nosa natureza.

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bibliografía:

Fonte : Guía das aves de Galicia. Xosé M. Penas. Carlos Pedreira e Carlos Silvar. As curiosidades e outras cousas están sacadas do Tomo II de Aves da colección Atlas de Vertebrados de Galicia.

O dibuxo está sacado do libro "Aprendendo coas aves" de  Carlos Silvar e Carlos Pedreira. Un libro sensacional.

Tamén me gusta o libro "As donas do vento" de Xurxo de Vivero.

Nesta sensacional fotografía, vese o seu parecido coas cortezas das árbores (montaxe pola miña parte de dous trozos, para quitarlle unha ralla central da páxina da revista o escanealo),  de Andrés M. Dominguez. Revista Naturaleza salvaje . Primavera 2007.

 

Ir a características

Saír.