Oriolus oriolus. 

Ouriolo.   (Oropéndula)

Famoso polo seu forte canto na primaveira (ver este video e oir o canto, de Antonio Villaespesa. Youtube). . É un pouco máis grande co estorniño.

 Chámanlle o viaxeiro, xa que ven de Africa a pasar aquí o verán.  É unha ave marabillosa. Dende logo,  nas ribeiras onde eu pesco síntese moito. Da gusto.

É un honor que aniñe en Galicia.

Ver as características.

 

salir.jpg (922 bytes) Saír       

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

O ouriolo: características

 

riosnat95.jpg (31973 bytes)

Nome científico Nomes galegos Nome castelán
Dimensións Identificación Habitats
Alimentación Niños Protección
Vese nos meses de ... Interés Curiosidades
O canto do ouriolo.

Video do ouriolo.

             Modificado: 11/07/2015

 

salir.jpg (922 bytes) Saír                     

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nome científico:

Oriolus oriolus

Reino: animalia

Clase: Aves

Orden: Passeriformes

Familia: Oriolidae

Xénero: Oriolus

Especie : Oriolus oriolus

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

Nomes galegos:

riosnat95.jpg (31973 bytes)

Ouriolo, vichelocrego, galo cereixeiro, velaugarrido, papafigos, ouriol, oureol, viaxeiro, milipéndora, milleiro, marelao, nicolao, maría rosa, riçadigo, tiroliro, figomarelo, figorrodrigo, galo cereixeiro,  ouripenlo, entre outros moitos...

Nota: dime Manuel Busto Galego que na zona de  Agolada chámanlle velaugarrido (velaí o garrido?), nome que parece exclusivo da conca do río Arnego. Sobre o ouriolo escribe Manuel Busto non fai moito este texto marabilloso.

 

Ir a características

 

 

 

 

 

Nome castelán:

riosnat95.jpg (31973 bytes)

Oropéndola.

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

Dimensións:

Mide sobre 24 cm /e cunha media en peso de 72 gr.. É do tamaño dun merlo e un pouco máis grande cun estorniño.

A súa envergadura en voo é de 44 cms. de media.

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

Identificación:

riosnat95.jpg (31973 bytes)

O macho é inconfundible. A coloración é moi rechamente, ten unha cor amarela característica, as ás e a cola son negras e o peteiro de cor vermella fano inconfundible. O borde do ollo tamén é negro.

A femia é distinta xa que as partes superiores son verdosas e as inferiores brancas grisáceas.

Fotografía de LLuís Gay.

O voo é rápido  subindo as copas dos árbores. É desconfiado.

Este paxaro non ten outro parecido.

Pero ollo non é doado velo, hai que estar moi atentos e ter moita sorte para velo con claridade.

Non fai moito vin este paxaro preto dos Peares,  na estrada que leva dende os Peares ata A Barrela, en Lugo.

O problema é que raramente toca o chan, sempre está nas cimas das árbores onde vive. Din que non baixa nin a beber,   que bebe a auga do rocío das follas.

Hoxe, 11 de xullo tuven ocasión de ver e escoitar o ouriolo no pobo de Calvos en Vilasouto (O Incio - Lugo), chámame a atención como se acercan, este ano as casas, a verdade que no pueblo casi non hai ninguén e tamén os cantos típicos da primaveira cando estamos no verán. Que marabilla de paxaro...

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

Alimentación:

Preferentemente todo tipo de insectos e sementes das árbores. Tamén lle gustan as cereixas e os figos, o nome que se lle da en algúns lugares, galo cereixeiro, ou papafigos non deixa lugar a dúbidas.

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

 

Habitats:

riosnat95.jpg (31973 bytes)

En moitos ríos galegos. É bastante común. Tamén se pode atopar en carballeiras e bosques de frondosas preferentemente  de coníferas.  Por suposto tamén nos chopos.

O que non é normal que faga o niño en árbores aislados e espacios abertos.

Sempre anda pola cima das árbores, polo que non é doado observalo. Simplemente hai que estar atentos o canto. O seu voo é rápido e recto entre as árbores.

Xa citei que ten preferencia pola beira dos ríos e dentro destos polos amieiros.

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

Niños:

O ouriolo comenza tarde a facer no niño. Preferentemente encargase a femia. Normalmente faino nun amieiro, os seus nidos están tan ben feitos que normalmente duran anos.

Por suposto tamén lle sirve un carballo ou outras árbores.

Así despois de aproveitar un niño xa feito ou ben facelo novo a femia dedícase a incubación, o macho pasa o día cazando eirugas, arañas, caracois, ballas, moras , uvas para comer el e a súa femia. Os 15 días xa teñen os 4 ovos eclosionados. Os pitos tamén crecen con rapidez. A finais de agosto a familia enteira regresa a Africa. Toda unha carreira.

 

Sensacional fotografía de Jiri Bohdal.

riosnat95.jpg (31973 bytes)

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

Vese nos meses de ...

De maio a xullo. Chega a finais de abril é permanece ata agosto. Ven de Africa e voa de noite.

Os machos adiantan a súa chegada unha ou dúas semáns as femias.

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

 

Interés:

De interés especial. É un honor que aniñe en Galicia este paxaro tan sensacional e distinto.

Ven nada menos que de Africa, voa durante varias noites, descansando polo día.

 

 

Ir a características

 

 

 

 

 

Protección:

Nidificante/estival, de interés especial e estrictamente protexida.

 

 

Ir a características

 

 

 

 

Curiosidades:

É un agasallo para o bosque galego do río que unha especie africana escollera criar no seu seo.

É moi dificil de ver,  únicamente temos que estar atentos o seu canto ou ven cando se asusta por un chasquido que lembra o do corvo.

 O canto do ouriolo (de Antonio Villaespesa. Youtube).  está sacado dunha  www española.

Normalmente este canto ten lugar pola mañan cedo e a media tarde nos períodos de incubación, xa que o macho axuda nas horas centrais do día.

O canto pode escoitarse a moitos metros de distancia xa que é moi potente.

O seu asubíu aflautado como "fiu luí" co que disque fala e dí "María Rosa, ¿ti  vés ou non?

 

Neste link tamén podedes oir o ouriolo en varias ocasións.

Ir a características

 

Saír.