Fraxinus excelsior.

 Freixo. (Fresno común)

É moi frecuente na mitade norte de Galicia,  xunto os ríos.

Vin moitos en Santalla (Samos) a carón do río Louzara, que é un afluente do Lor.

Na provincia de Ourense, o freixo,  case que non existe e atopamos, pola contra,  o Fraxinus angustifolia que chamamos freixa.

A súa madeira é moi doada de traballar, foi moi usada para mangos de ferramenta, etc.

A casca en infusión é moi boa, dicen, como reconstituinte. As follas téñense usado como laxante e diuréticas.

A leña é boa combustible.

Ver características.

salir.jpg (922 bytes) Saír.        

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

FREIXO:Características

 

Nome científico Nome galego Nome castelán
Dimensións Identificación Habitat
Follas Flores e froito Tronco
Interés Curiosidades         O freixo e as fadas.
 Ver fotografía.

Pps dreixo Adela L e M. Daporta.

Modificado --------->17/01/2013

 

salir.jpg (922 bytes) Saír.                    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nome científico

Nombre científico:

Fraxinus excelsior.

Clase: Magnoliophyta.

Orde: Lamiales

Familia: oleaceae

Xénero: Fraxinus.

 

Nota: excelsior quere decir máis alto, efectivamente é o freixo que alcanza maior altura.

Volver a características

 

 

 

Nome galego

Nome galego:

Freixo

 

Volver a características

 

 

 

 

 

Nome castelán

Nome castelán:

Fresno común.

 

Volver a características

 

 

 

 

 

Dimensións

Dimensións:

Freixo.

Ata 40 metros. O normal está entre 20-25 metros.

Realmente o nome de excelsior é bastante apropiado.

A idade media é sobre 100 anos inda que pode vivir 200 anos.

Ten un crecemento bastante rápido.

 

Volver a características

 

 

 

 

Identificación:

Identificación:

 

Son follas aserradas, con máis dentes que nervios. Teñen algúns pelos na zona basal do nervio do medio.

As follas son bastante caedizas, trátase de follas compostas e lanceoladas, como se pode ver na fotografía. O caer adquiren unha tonalidade máis ben amarela.

Están formadas entre 5 a 13 folíolos. Normalmente con remate dunha folla.

Por certo son un excelente alimento para o gando.

Non é doado de distinguir o freixo da freixa (esta ten as xemas castaño oscuras, mentras as do freixo son negro mate; de tódolos xeitos no sur de Galicia o máis seguro é que sexa freixa...).

Observar as xemas que son negro mate. Na freixa son castañas.

A distinción non é moi doada o tema está nas xemas que no F. angustifolia son castañas oscuras e lampiñas, mentras que no F. excelsior son negras e aveludadas.

Esta é a xema da freixa, tira a castaña oscura. Esta é a xema do freixo que tira a negro.

 

A freixa ten as follas máis estreitas, pero en igualdade de edade, polo tanto é dificil comparar.

 

Volver a características

 

 

 

 

Habitats:

Habitat:

A beira dos ríos pero ollo máis ben na zona norte. En Ourense prácticamente non existe. (Está sustituido pola freixa que é da mesma familia e moi parecido de feito son casi iguais. As xemas do freixo son negro mate, as da freixa son castaño oscuras).

Dase ben entre 0-1000 metros de altitude.

 

Volver a características

 

 

 

 

Froito:

Flores e froito

 

O froito é como un á lanceolada (ver o dibuxo e a fotografía), son unha especie de racimos. Os froitos maduran o final do verán.

Na fotografía antes e despois de madurar.

Prof. Dr. Otto Wilhelm Thomé
Flora von Deutschland Österreich und der Schweiz.

Ten unha floración precoz na primavera ou final do inverno. As flores son pouco vistosas, cor púrpura e en forma de espiga.

Observar as xemas que son negro mate. Na freixa son castañas.

A distinción non é moi doada o tema está nas xemas que no F. angustifolia son castañas oscuras e lampiñas, mentras que no F. excelsior son negras e aveludadas.

Esta é a xema da freixa, tira a castaña oscura. Esta é a xema do freixo que tira a negro.

 

 

Volver a características

 

 

 

Forma do tronco:
Forma do tronco:

O tronco e groso e dereito.

Tipo cilíndrico.

Na fotografía, vese o tronco do freixo: a corteza é gris  e  está finamente gretada.

 

A madeira do freixo e moi parecida e ten as mismas aplicacións que a da freixa.

A madeira utilizábase fai anos para facer eixos de carro , tamén para mangos de ferramenta e forcas, etc... 

En realidade trátase dunha madeira fácil de traballar xa que é moi resistente e elástica.

 

Volver a características

 

 

 

 

Forma das follas:

Follas:

 

Follas do freixo.

Son follas aserradas, con máis dentes que nervios. Teñen algúns pelos na zona basal do nervio do medio.

As follas son bastante caedizas, trátase de follas compostantes e lanceoladas, como se pode ver na fotografía. O caer adquiren unha tonalidade máis ben amarela.

 

Volver a características

 

 

 

 

Interés:

Interés:

Moito. A leña é moi boa tanto como combustible ou ben para facer carbón. A madeira utilizábase fai anos para facer eixos de carro , tamén para mangos de ferramenta e forcas, etc... 

En realidade trátase dunha madeira fácil de traballar xa que é moi resistente e elástica.

Volver a características

 

 

 

Curiosidades:
Curiosidades:

 

Freixo.

A cortiza utilízase para baixar a febre e como aperitivo.

Non confundir o Freixo con outra árbore que se chama Freixa, de tódolos xeitos é moi parecido. A freixa (Fraxinus angustifolia) dase no sur e o freixo (Fraxinus excelsior) no norte, eu penso que funciona bastante ben esta diferencia...

 

Volver a características

 

 

 

 

O freixo e as fadas:

O freixo e as fadas:

O freixo forma parte dos tres árbores consagrados as fadas: "Roble, Freixo e espiño", a xente sempre comenta que nos lugares onde aparecen as tres árbores seguro que se poden ver fadas.

 

Volver a características

 

 

 

Fonte: Guía das árbores de Galicia. Henrique Niño Ricoi. Carlos Silvar.

flecha.jpg (1049 bytes) Subir.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

FOTOGRAFÍA DO FREIXO EN SANTALLA.

Fotografía sacada en Santalla (Samos) con fondo o río Louzara.  Xunto a este río é moi abondoso o freixo.

flecha.jpg (1049 bytes) Subir.