Nome científico

Chopo por Reza, a beira do río Miño, en Ourense. Alí hai moitos...

Populus nigra L.

Nota: populus fai referencia o pueblo e polo tanto refírese o gran coñecemento que ten a xente desta árbore.

Clase: Anxiospermas

Ode: Salicales

Familia: Salicáceas.

 

Ir a características

Nome galego:

Choupo a beira do río Miño por Reza en Ourense.

Chopo negro, lamigueiro, Choupo negro, negrillo,  álamo mouro, álamo negro, lamagueiro, álamo mouro.

Nota: en Ourense os chopos máis grandes chámanlle choupas.

Ir a características

Nome castelán:

Alamo negro, chopo común.

Ir a características

Dimensións.

Choupo negro, variedade itálica.

Árbore que pode botar ata 30 metros. A variedade da fotografía é a Itálica, por suposto hai outras. A fotografía está tomada en Ourense, na Ponte Vella.

A variedade da fotografía,  é a non itálica. En Ourense na marxen esquerda do río Miño, por debaixo de Oira hai uns cantos choupos negros.

Na fotografía vese un chopo negro a esquerda e un chopo branco a dereita.

Hai varios tipos:

No dibuxo as duas variedades, a da esquerda a común do choupo negro en inverno e en verán, a dereita a variedade itálica.

Ir a características

Identificación:

As follas  son caedizas, simples, alternas, o limbo parece un triángulo ou ovo tirando a rombo.

Chopos a beira do río Miño. Reza (Ourense). No verán.

Ten a beira aserrada. Cor verde por diante, ou sexa na face da folla é cor claro por detrás, no envés.

No outono a cor é amarela.

Chopos a beira do río Miño. Reza. No outono.

Dibuxo sacado do libro: Guía das árbores de Galicia. Henrique Niño Ricoi. Carlos Silvar. Neste dibuxo vense as características máis importes desta árbore. Observar o tronco,é totalmente distinto do tronco do choupa branca.

As follas dende logo son verdes polo haz e máis pálidas polo envés. 

O tronco é moi característico xa que é grisáceo (na xuventude é liso) e pronto se cubre de estrías lonxitudinais, marcándose entre elas as famosas costelas negras que dan lugar o nome (refírese o nome de negrillo).

Grupo de negrillos no "paseo das ninfas" en Ourense. Reza. A carón do río Miño.

Ir a características

Habitat:

Ribeiras dos ríos e lugares frescos.

Na fotografía pode apreciarse na parte de arriba as follas que co vento ensinan o envés, dende logo máis pálida.

Grupo de negrillos no "paseo das ninfas" en Ourense. Reza. A carón do río Miño.

Ir a características

Flores:

Flores verdosas ou avermelladas. Floración precoz a finais do inverno.

As flores son en amentos colgantes, verdosos, que logo se abren en dúas valvas na madurez,  liberando unhas semillas parduscas provistas de penachos algodonosos.

Ir a características

Os froitos:

O froito é unha cápsula de 7 - 9  mm., primeiro verdosa e logo parduzca.

Observar o froito en cápsula, que en principio é verdosa.

Fotografía de Félix Llamas.

Ir a características

O tronco e a madeira:

Dereito e groso.

Dereito e groso.

O tronco é moi característico xa que é grisáceo (na xuventude é liso) e pronto se cubre de estrías lonxitudinais, marcándose entre elas as famosas costelas negras que dan lugar o nome.

Nesta fotografía vense as costelas famosas.

A madeira:

Densidade	Moi leve. Pouco resistente.
Utilización	Construçión: estructuras. Mobiliário: interiores, fondo de mobles e costados Laminados. Carpintería fina. Mistos e palillos. Estores e persianas.

Ir a características