Corylus avellana. Avelaira. Abeleira. Abelaneira. A vida nos ríos galegos.

Nome científico

Corylus avellana L.

Clase: Magnoliophyta

Orde: Fagales

Familia: Betuláceas.

Xénero: Corylis

Especie: C. avellana.

Nomes galegos

Abeleira, avelaira, avelán, abelaneira, abraira, abeladoira, abelán, abelao, abeleiro, avelairo, aveleiro, etc.

En fín, en galego, ten moitos nomes o que significa que é moi coñecida pola nosa xente. Tamén, xa o teño dito noutras fichas, demostra a riqueza do idioma galego.

Volver a características

Nome castelán

Nome castelán:

Avellano.

Volver a características

Dimensións

Dimensións:

Trátase dunha pequena árbore, que pode botar ata 9 metros.

As raíces son moi penetrantes.

O tronco e curto pero dereito.

A fotografía é de Alan Hill.

Volver a características

Identificación:

Identificación:

A aA Abeleira é un arbusto non moi grande, xeralmente coa copa ovoide e moi ampla. Inda que é, en xeral, bastante irregular.

	Sin lugar a dúbidas esta árbore identifícase polas súas follas xa que xon moi características: alternas, rugosas e ásperas, dobremente aserradas, cunha punta moi peculiar e unha base en corazón. *Ten peliños no envés, ou sexa, na parte de atrás.*
	No dibuxo vense as súas características. A folla remata en lanza ou cunha puntiña, moi característica, ademais xusto a base son acorazonadas. *As follas son doblemente aserradas* *O dibuxo sensacional do Prof. Dr. Otto Wilhelm Thomé Flora von Deutschland Österreich und der Schweiz.*

Esta avelaira sacada do libro "Árbores de galicia", está no Parque de Castrelos de Vigo. Vese perfectamente que é unha árbore de copa ancha, non moi alto. Con moi pouco pe.

Volver a características

Habitats:

Habitat:

Abelaneira.

Atópase fácilmente en lugares sombríos e frescos, hai moitos a carón dos ríos galegos, non en primeira liña (inda que tamén se ven as veces).

Vese moitísimo na provincia de Ourense, na zona oriental (sobre todo polo Barco, Chandrexa de Queixa, etc.) e tamén en Lugo pola zona do Courel.

As fotografías desta folla, están feitas a carón do río Navea a 1.100 m. de altura en Chandrexa de Queixa. Concretamente na Ferrería xusto onde se xuntan os ríos Navea e o río Torneiros. Ourense.

Vive entre os cuarenta e os sesenta anos.

Volver a características

Flores:

Flores:

Florece xa o chegar a primaveira. Bota o fruto (a abelá) no outono.

A floración faina entre xaneiro e abril.
Presenta uns ramilletes amarelos, que son as flores masculinas. As femininas son máis pequenas e dan como fruto abelá.
Fotografía de Stan Beesley.

Volver a características

Froito:

Froito:

As famosas abelás que tanto se utilizan en repostería e como froitos secos. As primeriras en Ourense cómense polo San Lázaro era toda unha tradición. A abelá sae no outono.

O froito é unha abelá. Nesta fotografía de Ame Anderberg figura na árbore e a fotografía de arriba, é a abelá, xa madura e recollida.

Madura a finais do verán ou principio do outono.

Volver a características

Tronco:

Tronco:

O tronco é robusto. A cortiza é lisa e de cor marrón tirando a gris.

A copa é variable.

A copa da árbore e densa e irregular por regra xeral.

Volver a características

Curiosidades:

Curiosidades:

A abeleira ou abelaneira tense usado para todo e nunca falta nunha casa de campo: como comestible e de utilidade na repostería ata polas súas propiedades medicinais, pasando pola súa plantación para fixar terrapléns.

Da abelá sácase de todo, dende aceite que se usa como alimento ata pinturas, xabróns, perfumes, etc.

A madeira da abeleira é dura e utilízase para moitas cousas. Curiosamente utilízase para facer carboncillos para dibuxo, entre outras cousas.

Volver a características


Nome científico	Nome galego	Nome castelán
Dimensións	Identificación	Habitat
Flores	Froito	Tronco
Curiosidades	Bibliografía	Actualización:07/01/2007