NOME CIENTÍFICO

Salix atrocinérea L.

Clase: Anxiospermas

Orden: salicales

Familia: salicáceas.

Volver a características.

NOME GALEGO

Salgueiro, salgueira, salgueiro negro, salgueiro zao, zao

Un salgueiro no medio do río en Chandrexa de Queixa. Esta árbore aguanta o que lle boten, pode pasar o río por riba que é moi dificil que o arranque a riada.

Volver a características.

Nome castelán

Sauce ceniciento, sarga negra, salguero negro, sauce, bardaguera.

Salgueiros no río Navea. Ourense. Chandrexa de Queixa. Xusto no medio do río. Estos salgueiros levan anos nese lugar. Este é un río que no inverno leva moita auga, pero os salgueiros resistirán o que lle boten.

Volver a características.

 

 

 

 

Dimensións.

IDENTIFICACIÓN

Fotografía de salgueiros no río Miño, zona de reza en Ourense.

 Do tronco, moitas veces salen varias ramas.

Salgueiros no Navea. A fotografía é do 2005 e vese perfectamente o cambio de calidade. observar que as follas son máis anchas no ápice que na base.

Volver a características.

HABITATS

Na fotografía, salgueiros no río Miño na zona de Reza en Ourense, salgueiros que resistiron a chea increible da Constitución do 2000.

O habitats do slagueiro son as beiras dos ríos de toda Galicia. Dende logo é o salgueiro máis común en Galicia.

Teño visto salgueiros moi bonitos e grandes, por exemplo no Ulla en Gres.

Normalmente, polo tanto, están nas beiras dos ríos galegos  o lado de amieiros e bidueiros.

As veces están no mismo centro dos ríos.

Os salgueiros, a diferencia doutras árbores que teñen frores hermafroditas, só posúen flores dun sexo en cada individuo. O salgueiro macho posee a flores masculinas, e o salgueiro femia as femininas.

 O encargado de arranxar o asunto é o vento e ocurre de todo. É moi curioso, pódese ver o salgueiro espido completamente no mes de febreiro pero coas flores nas pólas. Incrible.

Salgueiros preto do encoro de Velle en Ourense. Aguantaron a chea de decembre do 2001 incriblemente.

Debido o anterior enténdese que hai cantidade de salgueiros, xa que posuen unha facultade máxica para crear híbridos.

Nesta ficha estamos a referirnos o Salix atrocinérea.

Volver a características.

AS SAUCEDAS

As Saucedas son bosques de ribeira que se forman cós sauces.

Por saucedas enténdese todas aquelas formacións riparias dominadas polo sauce negro, ou sexa polo Salix atrocinérea, que é o caso. Por exemplo:

Na fotografía vese un bosque de ribeira de sauces, trátase de unha sauceda (en castelán). Concretamente é unha sauceda negra arbustiva típica do río Tuela en Zamora, moi preto da provincia de Ourense (O pasar o Padornelo, na misma baixada, está este precioso río...).

A fotografía está sacada do libro "La vegetación de Ribera de la mitad norte de España"  .

Caracterízanse por un verdor intenso oscuro moi bonito. Logo por un amarelo sensacional.

Esta sauceda é no río Lor. Marabillosa. O que ocurre é que nela hai tamén amieiros, o fondo a esquerda.

Volver a características.

FLORES

FROITO

Estos pelos algodonosos entre blancos e vermellos son típicos da floración do salgueiro, entre xaneiro e abril. A fotografía é do autor da www. Ano 2006 no río Navea.

TRONCO

Tronco de salgueiros no río Miño na zona de Reza.

Tronco similar. O tronco e pardo grisáceo, por regra xeral, ten estrías lonxitudinais.

Salgueiros no río Navea.

O tronco é direito e robusto. A corteza parda - grisácea. A copa é case redondeada e pouco densa.

Volver a características.

 

 

 

 

 

INTERÉS

Os salgueiros son básicos nos ríos galegos. O salgueiro desempeña un papel importantísimo nas riadas, xa que aguantan moito. As súas raíces agárranse moito o chan e nas crecidas aguantan o que veña. Son básicos nos ríos.

Río Umia. Ponte do Areal. Hoxe debaixo do encoro de Caldas. ¡Malditos!. Observar no medio do río os salgueiros que poden con todo, menos cós encoros por suposto.

Salgueiro no río Navea en Chandrexa de Queixa. Ourense.

 

Volver a características.

 

 

 

PROTECCIÓN

Non está protexida. É máis,  nos últimos anos as serras de moitos concellos da provincia de Ourense, dan boa conta deles; realmente hai moito descoñecemento no tema.

Volver a características.

CURIOSIDADES

A cortiza é moi rica en tanino e contén salicilina (que foi a base dun medicamento que está entre os máis importantes de tódalas épocas a aspirina. A aspirina está considerada dentro dos 100 inventos do século XX máis importantes).

Os salgueiros, nas crecidas, resisten o que lle boten. Na fotografía, sacada en maio do 2000 por debaixo do encoro de Belesar, no río Miño, que tiña abertas as comportas, demostro claramente o que estou a decir.

Os salgueiros aguantan todo. Había unha forte corrente, pero os salgueiros ahí están resistindo.

O quitar salgueiros e amieiros da beira dun río é un suicidio, que se veu a demostrar nas riadas que houbo en Galicia no ano 2006. Tanto canalizar os ríos, cortar árbores, edificar a súa beira, non deixar lugares para que o río, nunha chea, teña lugares para expandir as súas augas, que o final veñen as desgracias. O malo é que a natureza non ten volta atrás. O mal está feito e prácticamente esto non ten solución.

Salgueiros en Ourense, no río Miño, demostrando unha vez máis o que estou a decir, con respeto a esta árbore sensacional.

O salgueiro é unha árbore máxica en centroeuropa, de feito a palabra inglesa que o designa quere decir bruxa.

En Galicia o salgueiro no está así considerado pero dende logo utilizouse entre outras cousas para descubrir pozos de auga, defeito facíase unha especie de y coas ramas, esta y collíase coas dúas mans e así camiñando ibase explorando o terreno en busca de auga, si nun lugar había auga notábase a atración.

Volver a características.

OS SALGUEIROS E AS CHEAS

Os salgueiros resisten as cheas.

Ademais de resistir as cheas son básicos para que as cheas non vaian a máis. Un río sin árbores de ribeira é unha auténtica bomba.

Na fotografía o Río Umia. Ver os salgueiros non medio do río resistindo a tope.

A pena é que estos salgueiros e esa ponte xa están baixo as augas (abril do 2001) dun encoro irracional e inútil, o encoro de Caldas de Reis, Monumento a Prepotencia da Xunta de Galicia de Fraga Iribarne e o P.P. Ano 2001. ¡Menuda salvaxada!.

Volver a características.

SALGUEIROS NA CHEA DO 2000 EN OURENSE

Ver este salgueiro, soio, aguantando todo o río, ata 6 metros de altura por riba do normal, e aguantando. Por debaixo deste, preto da nova Ponte que están a facer,  hai unha chea de salgueiros que aguantan todo, quedaron mal, muy mal pero aguantaron.

Eses salgueiros aguantaron todo, e xa retoñan en abril do 2001. Hoxe no 2005 xa non existen, acabaron con eles doutra forma, simplemente talando as árbores. En Ourense esto de talar árbores a beira do Miño é unha especialidade do Concello.

Incrible o que lles pasou por riba, teñan en conta que estos non se vían, quedaron por baixo da auga, e ahí están un pouco tortos, pero vivos...

Os salgueiros en abril do 2002, xa recuperados de forma natural.

Moita xente ten a serra preparada e non se para a pensar o que supón cortar unha árbore.

Volver a características.

OS BOSQUES DE RIBEIRA E OS PASEOS FLUVIAIS.

Realmente nada xustifica a desfeita dun bosque de galería de salgueiros e amieiros incluso nas ciudades ou vilas, sin embargo está de moda o talar árbores e encauzar os ríos.

Así están quedando os ríos, moitos en Galicia. Tálanse as árbores e faise esta desfeita.

O bosque de galería que antes cubría este río, neste caso o Barbañica (afluente do Barbaña en Ourense) agora é un paseo deste xeito. Esta zona estaba chea de bidueiros e amieiros, agora son pedras, cemento e terrazo...Dicen que ata quedou bonito, realmente é unha magoa.

Praia fluvial en Vilariño de Conso. Deste estilo están a facerse moitas, por exemplo nos Peares. O malo é que inda por riba o pagamos tódolos galegos, fanse con fondos de europa, está claro...Vaia forma de tirar cós cartos...e inda por riba rematar coa natureza... Volver a características.